Ο Δήμος Παλαιού Φαλήρου υπενθυμίζει στους πολίτες - ιδιοκτήτες δεσποζόμενων ζώων συντροφιάς την υποχρέωση κατάθεσης του πιστοποιητικού ηλεκτρονικής σήμανσης των κατοικιδίων τους στις αρμόδιες δημοτικές υπηρεσίες. Με ανακοίνωσή της η Διεύθυνση Περιβάλλοντος & Πρασίνου του Δήμου Παλαιού Φαλήρου καλεί όλους τους ιδιοκτήτες δεσποζόμενων ζώων συντροφιάς να προσκομίσουν ή να αποστείλουν ταχυδρομικά αντίγραφο του πιστοποιητικού ηλεκτρονικής σήμανσης του κατοικιδίου τους. Η υποχρέωση αυτή προβλέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία και αφορά την καταγραφή των ζώων συντροφιάς, με στόχο την καλύτερη προστασία τους αλλά και τη σωστή τήρηση των σχετικών δημοτικών αρχείων. Η αποστολή ή η κατάθεση του πιστοποιητικού γίνεται στο Δημοτικό Κατάστημα Παλαιού Φαλήρου, στην οδό Τερψιχόρης 51 & Αρτέμιδος, Τ.Κ. 17561, στη Διεύθυνση Περιβάλλοντος & Πρασίνου. Για περισσότερες πληροφορίες ή διευκρινίσεις, οι πολίτες μπορούν να επικοινωνούν με την υπηρεσία στο τηλέφωνο 213 2020 297 ή μέσω email στο prasino.dpf@palaiofaliro.gr. Δείτε τη σχετική ανακοίνωση

Η ενίσχυση της τοπικής επιχειρηματικότητας, η προσέλκυση επενδύσεων και οι αναπτυξιακές προοπτικές του Παλαιού Φαλήρου βρέθηκαν στο επίκεντρο της συνάντησης του Δημάρχου Γιάννη Φωστηρόπουλου με τον Υφυπουργό Εξωτερικών Χάρη Θεοχάρη. Τον Υφυπουργό Εξωτερικών και Βουλευτή Β3’ Νοτίου Τομέα Αθηνών Χάρη Θεοχάρη υποδέχθηκε στο Δημαρχείο Παλαιού Φαλήρου ο Δήμαρχος Γιάννης Φωστηρόπουλος, στο πλαίσιο συνάντησης εργασίας με αντικείμενο ζητήματα που αφορούν την τοπική ανάπτυξη, την επιχειρηματικότητα και τις ανάγκες της πόλης. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο πρόγραμμα Enterprise Greece του Υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο στοχεύει στην προσέλκυση επενδύσεων, την ενίσχυση της εξωστρέφειας της ελληνικής οικονομίας και την προώθηση ελληνικών προϊόντων στις διεθνείς αγορές. Στο πλαίσιο αυτό συζητήθηκε η δυνατότητα διασύνδεσης του συγκεκριμένου προγράμματος με τον Δήμο Παλαιού Φαλήρου, με στόχο την ενημέρωση των επιχειρήσεων της περιοχής γύρω από τις δυνατότητες που ανοίγονται για ανάπτυξη, δικτύωση και ενίσχυση της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας. Παράλληλα, τέθηκαν στο τραπέζι ζητήματα που αφορούν το Παλαιό Φάληρο και την καθημερινότητα των κατοίκων, με έμφαση στην αναπτυξιακή προοπτική της πόλης και στις ευκαιρίες που μπορούν να δημιουργηθούν μέσα από τη συνεργασία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την κεντρική διοίκηση. Σε δήλωσή του ο Δήμαρχος Παλαιού Φαλήρου Γιάννης Φωστηρόπουλος ανέφερε: «Η ενίσχυση της τοπικής επιχειρηματικότητας και η δημιουργία νέων ευκαιριών ανάπτυξης για τις επιχειρήσεις της πόλης μας αποτελούν σταθερή προτεραιότητα για τον Δήμο Παλαιού Φαλήρου. Σε μια περίοδο όπου η εξωστρέφεια, η καινοτομία και η σύνδεση της τοπικής αγοράς με σύγχρονα αναπτυξιακά εργαλεία αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη σημασία, η ενημέρωση των τοπικών επιχειρήσεων για τις δυνατότητες που προσφέρει ένα σημαντικό πρόγραμμα όπως το Enterprise Greece είναι μια πρωτοβουλία με πραγματικό αναπτυξιακό αποτύπωμα, καθώς μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα προς νέες αγορές, επενδυτικές ευκαιρίες και σύγχρονες επιχειρηματικές προοπτικές. Ευχαριστώ θερμά τον Υφυπουργό Χάρη Θεοχάρη για την εποικοδομητική συνάντηση που επιβεβαιώνει τη σημασία της συνεργασίας μεταξύ Τοπικής Αυτοδιοίκησης και κεντρικής διοίκησης προς όφελος των πολιτών». Από την πλευρά του, ο Υφυπουργός Εξωτερικών Χάρης Θεοχάρης τόνισε ότι: «Η ενίσχυση της τοπικής ανάπτυξης και της επιχειρηματικότητας αποτελεί βασική προτεραιότητα της κυβερνητικής πολιτικής. Το Παλαιό Φάληρο διαθέτει σημαντικές δυνατότητες ανάπτυξης και εξωστρέφειας, μέσα από τη δυναμική της τοπικής αγοράς και των επιχειρήσεων της περιοχής. Στη συνάντησή μας με τον Δήμαρχο Γιάννη Φωστηρόπουλο συμφωνήσαμε να προχωρήσουμε σε πρωτοβουλίες ενημέρωσης των επιχειρήσεων του Παλαιού Φαλήρου σχετικά με τις υπηρεσίες και τα προϊόντα του Enterprise Greece, με στόχο να στηρίξουμε ουσιαστικά τις προσπάθειές τους για εξωστρέφεια, δικτύωση και πρόσβαση σε νέες αγορές. Η συνεργασία της κεντρικής διοίκησης με την Τοπική Αυτοδιοίκηση μπορεί να δημιουργήσει ουσιαστικές αναπτυξιακές ευκαιρίες για την τοπική οικονομία και τους πολίτες».

Το Παλαιό Φάληρο φιλοξενεί την Τετάρτη 27 Μαΐου μια ξεχωριστή εκδήλωση με θέμα «Ο άνθρωπος στο Σύμπαν», συνδυάζοντας επιστήμη, φιλοσοφία και προβληματισμό γύρω από τη θέση του ανθρώπου στο σύμπαν. Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εκδήλωση με θέμα τη σχέση του ανθρώπου με το Σύμπαν διοργανώνουν ο Δήμος Παλαιού Φαλήρου και ο Κύκλος Ερευνών και Προβληματισμού την Τετάρτη 27 Μαΐου στις 19:30. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Πολιτιστικό Κέντρο «Θάλεια Διπλαράκου», στη συμβολή των οδών Ήρας Αθανασιάδου και Τρίτωνος, και αναμένεται να προσελκύσει το ενδιαφέρον όσων αγαπούν την αστρονομία, την επιστήμη αλλά και τη φιλοσοφική προσέγγιση των μεγάλων ερωτημάτων γύρω από την ανθρώπινη ύπαρξη. Κεντρικός εισηγητής της βραδιάς θα είναι ο αστρονόμος Νίκος Ματσόπουλος, ο οποίος θα παρουσιάσει την ομιλία με τίτλο «Ο άνθρωπος στο Σύμπαν – επιστημονική και φιλοσοφική περιδιάβαση». Μέσα από την παρουσίαση του θα επιχειρήσει να φωτίσει τη θέση του ανθρώπου μέσα στο απέραντο σύμπαν, συνδυάζοντας επιστημονική γνώση και φιλοσοφικό προβληματισμό. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα προβληθεί και σχετικό ντοκιμαντέρ, εμπλουτίζοντας τη βραδιά με μια ακόμη ενδιαφέρουσα οπτική πάνω στο θέμα. Η πρωτοβουλία εντάσσεται στις πολιτιστικές δράσεις του Δήμου Παλαιού Φαλήρου, που συνεχίζει να φιλοξενεί εκδηλώσεις με εκπαιδευτικό και πολιτιστικό χαρακτήρα, δίνοντας στο κοινό την ευκαιρία να συμμετέχει σε ανοιχτές συναντήσεις γνώσης και διαλόγου. Η είσοδος είναι ελεύθερη, ενώ είναι απαραίτητη η κράτηση θέσης. Για κρατήσεις και πληροφορίες: 📞 Υπηρεσία Πολιτισμού: 213 2020372 📞 κ. Ματσόπουλος: 6945976118

Με ιδιαίτερα θετικό απολογισμό ολοκληρώθηκε η ημέρα υιοθεσίας στο Παλαιό Φάληρο καθώς 18 αδέσποτα ζώα βρήκαν τη νέα τους οικογένεια μέσα σε μία ημέρα γεμάτη αγάπη και προσφορά. Με ιδιαίτερα θετικό απολογισμό ολοκληρώθηκε η ημέρα υιοθεσίας που πραγματοποιήθηκε στο Πάρκο Φλοίσβου στο Παλαιό Φάληρο, στο πλαίσιο της εκδήλωσης «A Day with my Pet», την οποία συνδιοργάνωσε το topetmou.gr με την Περιφέρεια Αττικής. Σύμφωνα με την ενημέρωση του Φιλοζωικού και Πολιτιστικού Σωματείου Παλαιού Φαλήρου, συνολικά 18 ζώα βρήκαν τη δική τους οικογένεια κατά τη διάρκεια της ημέρας υιοθεσίας στο Παλαιό Φάληρο. Πρόκειται για τρία σκυλάκια — ανάμεσά τους η Λούνα και δύο σκυλάκια που φιλοξενούνταν από τη Σάμο — καθώς και 15 γατάκια, που βρήκαν νέο σπίτι μέσα από τη δράση. Η δράση συγκέντρωσε το ενδιαφέρον πολλών κατοίκων και επισκεπτών, που πέρασαν από τον χώρο, γνώρισαν τα ζώα από κοντά, τα χάιδεψαν και ενημερώθηκαν για τη διαδικασία υιοθεσίας και φιλοξενίας. Όπως ανέφεραν οι διοργανωτές, ήταν μια ημέρα γεμάτη συγκίνηση αλλά και αισιοδοξία, καθώς πολλά αδέσποτα έκαναν μια νέα αρχή σε ένα μόνιμο σπίτι. Ξεχωριστή ήταν και η συμβολή του Pet City, που συμμετείχε στη διοργάνωση προσφέροντας δώρα για τα ζώα που υιοθετήθηκαν από τους νέους κηδεμόνες τους. Το Φιλοζωικό και Πολιτιστικό Σωματείο Παλαιού Φαλήρου εξέφρασε τις ευχαριστίες του προς τον Δήμο Παλαιού Φαλήρου, τον δήμαρχο Γιάννη Φωστηρόπουλο και τον Περιφερειάρχη Αττικής Νίκο Χαρδαλιά. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε επίσης στη Θεματική Αντιπεριφερειάρχη Αλσών – Πάρκων & Υγείας Ζώων της Περιφέρειας Αττικής, κα Μωραϊτάκη-Πίκρου, στην κα Βούλτεψη, αλλά και στους υπόλοιπους εκθέτες και εθελοντές που συνέβαλαν στην επιτυχία της διοργάνωσης. Παρά τη μεγάλη ανταπόκριση, το μήνυμα των ανθρώπων του Σωματείου παραμένει πως πολλά αδέσποτα εξακολουθούν να περιμένουν τη δική τους ευκαιρία για ένα σπίτι και μια οικογένεια. Οι δράσεις υιοθεσίας συνεχίζονται, με στόχο ακόμη περισσότερα ζώα να βρουν τη φροντίδα και τη ζεστασιά που τους αξίζει.

Νέες ψηφιακές δυνατότητες αλλά και υποχρεώσεις για τους ιδιοκτήτες κατοικιδίων φέρνει το νέο Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς, το οποίο τίθεται σε εφαρμογή μέσω του pet.gov.gr σε όλη τη χώρα. Με τη νέα κοινή υπουργική απόφαση που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ στις αρχές Μαΐου, η διαχείριση των ζώων συντροφιάς περνά σε μια νέα ψηφιακή εποχή, καθώς ενεργοποιείται ένα ενιαίο σύστημα καταγραφής και παρακολούθησης για σκύλους και γάτες. Μέσα από το pet.gov.gr και την εφαρμογή mypet app, οι πολίτες αποκτούν πλέον πρόσβαση σε όλες τις βασικές πληροφορίες που αφορούν το κατοικίδιό τους, αλλά και τη δυνατότητα να πραγματοποιούν ηλεκτρονικά μια σειρά από ενέργειες που μέχρι σήμερα απαιτούσαν ξεχωριστές διαδικασίες. Νέες ψηφιακές υπηρεσίες για τους ιδιοκτήτες κατοικιδίων Μέσω του gov.gr, κάθε ιδιοκτήτης ή ανάδοχος ζώου συντροφιάς μπορεί να συνδέεται με τους προσωπικούς του κωδικούς Taxisnet και να έχει πρόσβαση στο ηλεκτρονικό βιβλιάριο του ζώου του. Παράλληλα, μπορεί να παρακολουθεί τον κτηνιατρικό του φάκελο, να δηλώνει απώλεια ή εύρεση, να εκτυπώνει QR code ταυτοποίησης, να προχωρά σε δήλωση μεταβίβασης, να υποβάλλει αίτηση αναπαραγωγής, να δηλώνει θάνατο κατοικιδίου και να ενημερώνει τα στοιχεία επικοινωνίας του. Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται για κάθε ζώο ένα ολοκληρωμένο ψηφιακό προφίλ, στο οποίο καταγράφεται κάθε πληροφορία που αφορά την υγεία, τη φροντίδα και την ιδιοκτησία του. Ο ψηφιακός φάκελος του ζώου και η εφαρμογή mypet app Το νέο σύστημα προβλέπει υποχρεωτική καταχώριση περισσότερων στοιχείων σε σχέση με όσα ίσχυαν μέχρι σήμερα. Εκτός από το microchip, καταγράφονται πλέον η φωτογραφία του ζώου, οι ημερομηνίες εμβολιασμού, οι αριθμοί παρτίδων των εμβολίων, αποτελέσματα εξετάσεων, στοιχεία στείρωσης ή αποστολής DNA, πιθανές κληρονομικές παθήσεις, καθώς και στοιχεία που σχετίζονται με γέννες και αναπαραγωγή. Στο μητρώο αποθηκεύεται επίσης ιστορικό απώλειας, εύρεσης ή εγκατάλειψης, δημιουργώντας έναν πλήρη ηλεκτρονικό φάκελο για κάθε κατοικίδιο. Κεντρικό εργαλείο της νέας ψηφιακής λειτουργίας αποτελεί και η εφαρμογή mypet app, μέσω της οποίας οι πολίτες μπορούν να έχουν άμεση πρόσβαση στα στοιχεία του κατοικιδίου τους από το κινητό τους τηλέφωνο. Μέσα από την εφαρμογή μπορούν να βλέπουν το ηλεκτρονικό βιβλιάριο, να ενημερώνονται για εμβολιασμούς και υποχρεώσεις φροντίδας, να ανεβάζουν φωτογραφίες, να κάνουν δήλωση απώλειας ή εύρεσης και να χρησιμοποιούν ψηφιακό pass ελέγχου. Αυστηρότερο πλαίσιο για κακοποίηση, υιοθεσίες και αδέσποτα Το νέο πλαίσιο ενισχύει και το σκέλος της προστασίας των ζώων. Το σύστημα συνδέεται με Μητρώο Παραβατών, γεγονός που σημαίνει ότι άτομα που έχουν καταδικαστεί για κακοποίηση ζώων δεν θα μπορούν να δηλωθούν ως ιδιοκτήτες, ανάδοχοι ή υπεύθυνοι ευζωίας, ούτε να προχωρούν σε υιοθεσίες αδέσποτων. Παράλληλα ενεργοποιείται ειδική ψηφιακή εφαρμογή καταγγελιών μέσω κινητού τηλεφώνου, μέσω της οποίας πολίτες θα μπορούν να αναφέρουν περιστατικά κακοποίησης ανεβάζοντας φωτογραφίες και τοποθεσία. Αλλαγές προβλέπονται και για τις υιοθεσίες αδέσποτων, καθώς μέσω της πλατφόρμας adoptastray.gov.gr δημιουργείται ενιαία πανελλαδική βάση δεδομένων. Εκεί θα καταχωρίζονται διαθέσιμα προς υιοθεσία ζώα, με φωτογραφίες, στοιχεία microchip, πληροφορίες για τον χαρακτήρα τους και στοιχεία επικοινωνίας. Δήμοι, φιλοζωικά σωματεία και καταφύγια θα πρέπει να ενημερώνουν το σύστημα για κάθε υιοθεσία ή αλλαγή κατάστασης του ζώου. Τι ισχύει για εκτροφείς και αναπαραγωγή Αυστηρότερες γίνονται και οι διαδικασίες που αφορούν την αναπαραγωγή των ζώων συντροφιάς. Οι ιδιοκτήτες που επιθυμούν να αναπαράξουν τον σκύλο ή τη γάτα τους - ακόμη και μία φορά στη διάρκεια της ζωής του ζώου - θα πρέπει πλέον να υποβάλουν ειδική ψηφιακή αίτηση και να λάβουν σχετική άδεια. Παράλληλα δημιουργείται Μητρώο Εκτροφέων, στο οποίο θα καταγράφονται οι εκτροφείς, ενώ κάθε γέννα θα δηλώνεται υποχρεωτικά στο σύστημα. Οι απόγονοι θα καταχωρίζονται επίσης στο μητρώο, ενώ θα παρακολουθούνται και τα αναπαραγωγικά ζώα, με στόχο καλύτερο έλεγχο της αναπαραγωγής και περιορισμό των ανεξέλεγκτων γεννών. Κατοικίδια και αδέσποτα στο Παλαιό Φάληρο Για το Παλαιό Φάληρο, όπου το ζήτημα των αδέσποτων βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο της τοπικής επικαιρότητας και ο Δήμος διοργανώνει τακτικά δράσεις υιοθεσίας και φροντίδας, οι αλλαγές αυτές αποκτούν ιδιαίτερη σημασία τόσο για τους ιδιοκτήτες κατοικιδίων όσο και για τη συνολική διαχείριση των ζώων στην πόλη. Οι ιδιοκτήτες κατοικιδίων καλούνται να ενημερωθούν για τις νέες δυνατότητες αλλά και τις υποχρεώσεις που προβλέπει το νέο πλαίσιο, καθώς η απόφαση έχει ήδη τεθεί σε ισχύ και οι επιμέρους ψηφιακές υπηρεσίες θα ενεργοποιούνται σταδιακά. Η λειτουργία του Εθνικού Μητρώου Ζώων Συντροφιάς σηματοδοτεί τη μετάβαση σε μια νέα ψηφιακή εποχή για τη φροντίδα, την καταγραφή και την προστασία των ζώων συντροφιάς στην Ελλάδα, με στόχο μεγαλύτερη οργάνωση, διαφάνεια και ενίσχυση της υπεύθυνης ιδιοκτησίας.

Με την παρουσία του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρου Παπασταύρου θα πραγματοποιηθούν τα επίσημα εγκαίνια της Attica Green Expo 2026, που ανοίγει τις πύλες της στο Παλαιό Φάληρο από τις 27 έως τις 30 Μαΐου. Το Παλαιό Φάληρο υποδέχεται για πέμπτη χρονιά την Attica Green Expo 2026, τη μεγάλη έκθεση για το περιβάλλον, την πράσινη ανάπτυξη και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, με τα επίσημα εγκαίνια να πραγματοποιούνται την Τετάρτη 27 Μαΐου στο Κλειστό Ολυμπιακό Γήπεδο Tae Kwon Do. Ξεχωριστή σημασία στη φετινή έναρξη της διοργάνωσης δίνει η παρουσία του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρου Παπασταύρου, ο οποίος θα κόψει την κορδέλα των εγκαινίων, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός από τους σημαντικότερους θεσμούς για το περιβάλλον και τη βιώσιμη ανάπτυξη στη χώρα. Από τις 27 έως και τις 30 Μαΐου, η Attica Green Expo θα φιλοξενήσει εκπροσώπους της κυβέρνησης, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, επιστήμονες, οργανισμούς και επιχειρήσεις, με επίκεντρο τις σύγχρονες περιβαλλοντικές προκλήσεις και τις λύσεις που διαμορφώνουν τις πόλεις του αύριο. Στο πρόγραμμα της έκθεσης περιλαμβάνονται θεματικές συζητήσεις και παρουσιάσεις για την πράσινη μετάβαση, την ανακύκλωση, την κυκλική οικονομία, τη βιώσιμη κινητικότητα, την πολιτική προστασία και την κλιματική ανθεκτικότητα, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι συμμετοχές Δήμων και Περιφερειών από όλη την Ελλάδα, που παρουσιάζουν δράσεις και καλές πρακτικές σε τοπικό επίπεδο. Παράλληλα, σημαντικό μέρος της διοργάνωσης αποτελεί και το εκπαιδευτικό της πρόγραμμα, με χιλιάδες μαθητές να συμμετέχουν και φέτος σε δράσεις περιβαλλοντικής ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης. Με τη φιλοξενία της Attica Green Expo 2026 στο Tae Kwon Do, το Παλαιό Φάληρο βρίσκεται και φέτος στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης για το περιβάλλον και τη βιώσιμη ανάπτυξη, υποδεχόμενο μια διοργάνωση πανελλαδικής εμβέλειας με έντονο αυτοδιοικητικό και κοινωνικό αποτύπωμα.

Ο Βασίλης Τσιρώνης αποτελεί μια από τις πιο αινιγματικές και ακραίες προσωπικότητες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, συνδέοντας την εξορία στον Άη-Στράτη με μια ταραχώδη παρουσία στο Παλαιό Φάληρο. Από γιατρός σε δύσκολες συνθήκες, βρέθηκε στο επίκεντρο γεγονότων που προκάλεσαν σοκ και συζητήσεις μέχρι σήμερα. Γιατρός στην εξορία του Άη-Στράτη Ο Βασίλης Τσιρώνης γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1929 και ακολούθησε τον δρόμο της ιατρικής, αποφοιτώντας από τη Στρατιωτική Ιατρική Σχολή. Στη συνέχεια διορίστηκε στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, με αποστολή στον Άη-Στράτη, σε μια περίοδο όπου το νησί αποτελούσε τόπο εξορίας πολιτικών κρατουμένων. Εκεί ήρθε αντιμέτωπος με μια σκληρή πραγματικότητα. Οι συνθήκες διαβίωσης των εξόριστων, όπως διαπίστωσε, ήταν εξαιρετικά δύσκολες έως απάνθρωπες. Ο ίδιος δεν περιορίστηκε στον ρόλο του γιατρού, αλλά προχώρησε σε σοβαρές καταγγελίες, κάνοντας λόγο ακόμη και για ανθρωποκτονίες εκ προμελέτης. Με κίνδυνο της θέσης και της προσωπικής του ασφάλειας, φέρεται να διοχέτευσε στο εξωτερικό ενημερωτικό υλικό, έγγραφα και αναφορές που περιέγραφαν την κατάσταση στο νησί. Η στάση του αυτή τον κατέστησε μια ιδιόμορφη και ανήσυχη προσωπικότητα της εποχής, προμηνύοντας τη συγκρουσιακή πορεία που θα ακολουθούσε τα επόμενα χρόνια. Από τις καταγγελίες στη φυλακή και την πολιτική δράση Οι αποκαλύψεις και οι καταγγελίες του Βασίλη Τσιρώνη για όσα συνέβαιναν στον Άη-Στράτη τον έφεραν σε ευθεία σύγκρουση με τις αρχές, οδηγώντας τελικά στη φυλάκισή του. Η περίοδος αυτή αποτέλεσε σημείο καμπής, ενισχύοντας την ήδη έντονη αντισυστημική του στάση. Μετά την αποφυλάκισή του, δεν αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή. Αντίθετα, επιδίωξε να εκφράσει τις θέσεις του μέσα από την πολιτική, ιδρύοντας δικό του φορέα στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Κινήθηκε έξω από τα καθιερωμένα ιδεολογικά πλαίσια της εποχής, αποφεύγοντας να ταυτιστεί με τα μεγάλα πολιτικά στρατόπεδα και προβάλλοντας μια στάση που ο ίδιος παρουσίαζε ως ουδέτερη. Η παρουσία του χαρακτηρίστηκε από αιχμηρές τοποθετήσεις και διάθεση σύγκρουσης με το κατεστημένο, γεγονός που τον έκανε να ξεχωρίζει, αλλά και να προκαλεί έντονες αντιδράσεις. Η αεροπειρατεία που προκάλεσε σοκ Ένα από τα πιο δραματικά και αμφιλεγόμενα κεφάλαια στη ζωή του Βασίλη Τσιρώνη ήταν η αεροπειρατεία που τον έφερε στο επίκεντρο της δημοσιότητας σε Ελλάδα και εξωτερικό. Στις 16 Αυγούστου 1969, μία ημέρα μετά τα 40ά γενέθλιά του, ο Τσιρώνης επιβιβάστηκε με την οικογένεια του, σε αεροσκάφος της Ολυμπιακής Αεροπορίας που εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα – Αγρίνιο – Ιωάννινα και, υπό την απειλή όπλου, ανάγκασε το πλήρωμα να αλλάξει πορεία. Το αεροπλάνο κατευθύνθηκε τελικά προς την Αλβανία, χωρίς να υπάρξουν τραυματισμοί μεταξύ των επιβατών ή του πληρώματος. Μετά την προσγείωση, οι αλβανικές αρχές δεν τον παρέδωσαν στην Ελλάδα, αλλά του ζήτησαν να αναχωρήσει για άλλη χώρα της επιλογής του. Ο ίδιος επέλεξε τελικά να μεταβεί στη Σουηδία μαζί με την οικογένειά του. Η αεροπειρατεία προκάλεσε μεγάλη αίσθηση εκείνη την εποχή και θεωρήθηκε η πιο ακραία και ηχηρή πράξη της δημόσιας διαδρομής του. Τα χρόνια στη Σουηδία μετά την αεροπειρατεία Μετά την αεροπειρατεία, ο Βασίλης Τσιρώνης βρέθηκε εκτός Ελλάδας μαζί με την οικογένειά του και εγκαταστάθηκε στη Σουηδία, όπου εκείνη την περίοδο είχαν βρει καταφύγιο πολλοί Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες της δικτατορίας. Στη διάρκεια εκείνων των χρόνων επιχείρησε επανειλημμένα να εξασφαλίσει πολιτική στήριξη και άσυλο, ενώ διατηρούσε επαφές και αλληλογραφία με διπλωματικές αρχές του εξωτερικού. Το 1971 καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης για την αεροπειρατεία, ενώ μετά την έκτιση της ποινής του αντιμετώπιζε και το ενδεχόμενο απέλασης. Μέσα από επιστολές και τηλεγραφήματα της περιόδου αποτυπώνεται η ψυχολογική πίεση που βίωνε, καθώς αναζητούσε τρόπο να συνεχίσει τη ζωή του εκτός Ελλάδας, χωρίς σταθερό σημείο αναφοράς. Οι τελευταίες γραπτές παρεμβάσεις του εκείνης της εποχής δείχνουν έναν άνθρωπο εξαντλημένο, αλλά σταθερά προσηλωμένο στις απόψεις του. Το «ανεξάρτητο κράτος» στο Παλαιό Φάληρο Μετά την πτώση της Χούντας, ο Βασίλης Τσιρώνης επέστρεψε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε ξανά στο Παλαιό Φάληρο, όπου γράφτηκε το τελευταίο και πιο δραματικό κεφάλαιο της ζωής του. Μετονόμασε τον πολιτικό του φορέα σε «Ουδετερόφιλο Ελλαδικό Μέτωπο» (Ο.Ε.Μ.) και επανήλθε δυναμικά στον δημόσιο λόγο, με παρεμβάσεις που προκαλούσαν έντονες αντιδράσεις. Η δράση του έγινε ολοένα πιο συγκρουσιακή, στρεφόμενη εναντίον πολιτικών προσώπων, κομμάτων και μέσων ενημέρωσης. Ανάμεσα στα περιστατικά που προκάλεσαν αίσθηση ήταν και ο πυροβολισμός γιγαντοαφίσας του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή. Η ένταση κορυφώθηκε όταν οι αρχές επιχείρησαν να τον συλλάβουν για παλαιότερες εκκρεμότητες. Ο Τσιρώνης αντέδρασε, τραυματίζοντας ελαφρά τον επικεφαλής αξιωματικό της επιχείρησης. Από εκείνο το σημείο ξεκίνησε η πολύμηνη πολιορκία του διαμερίσματός του στην οδό Άρεως 35. .Στις αρχές του 1978 ανακήρυξε το διαμέρισμά του «ελεύθερο και ανεξάρτητο κράτος», δηλώνοντας ότι δεν αναγνώριζε την εξουσία του ελληνικού κράτους. Το σπίτι του μετατράπηκε σε οχυρό, ενώ ο ίδιος παρέμενε ταμπουρωμένος στο εσωτερικό μαζί με την οικογένειά του. Σχεδόν καθημερινά εμφανιζόταν στο μπαλκόνι και μιλούσε με μεγάφωνα προς τον δρόμο, αναπτύσσοντας τις πολιτικές του θέσεις και σχολιάζοντας την επικαιρότητα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που πυροβολούσε στον αέρα, γεγονός που προκαλούσε αναστάτωση στην περιοχή και κρατούσε τη γειτονιά του Παλαιού Φαλήρου σε διαρκή ένταση. Για μήνες, η οδός Άρεως βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Δημοσιογράφοι, αστυνομικές δυνάμεις αλλά και περίεργοι πολίτες συγκεντρώνονταν γύρω από την πολυκατοικία, ενώ η υπόθεση Τσιρώνη μονοπωλούσε τον δημόσιο διάλογο της εποχής. Η πολιορκία και το αμφιλεγόμενο τέλος Η αντιπαράθεση με τις αρχές κορυφώθηκε τα ξημερώματα της 11ης Ιουλίου 1978, όταν περίπου 30 άνδρες της Διμοιρίας Ειδικών Αποστολών της Ελληνικής Αστυνομίας εισέβαλαν στο διαμέρισμά του στην οδό Άρεως, έπειτα από δικαστική εντολή και παρουσία εισαγγελέα. Κατά την επιχείρηση χρησιμοποιήθηκαν δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, ενώ η περιοχή είχε αποκλειστεί και οι κάτοικοι των γύρω κτιρίων είχαν απομακρυνθεί. Λίγη ώρα αργότερα ο Βασίλης Τσιρώνης βρέθηκε νεκρός μέσα στο σπίτι του, σε ηλικία 49 ετών. Οι συνθήκες του θανάτου του παραμένουν μέχρι σήμερα αμφιλεγόμενες. Η επίσημη εκδοχή της αστυνομίας έκανε λόγο για αυτοκτονία. Ωστόσο, από την πρώτη στιγμή υπήρξαν έντονες αμφισβητήσεις, με τη σύζυγό του —που βρισκόταν μέσα στο διαμέρισμα— να υποστηρίζει δημόσια πως σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Ο θάνατός του προκάλεσε πολιτικές αντιδράσεις και δημόσια συζήτηση που κράτησε για χρόνια. Η οδός Άρεως στο Παλαιό Φάληρο έμεινε έκτοτε άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία του Βασίλη Τσιρώνη και με μία από τις πιο αμφιλεγόμενες υποθέσεις της μεταπολιτευτικής Ελλάδας.

Ηλικιωμένη γυναίκα στο Παλαιό Φάληρο ζει τις τελευταίες τρεις ημέρες μέσα στα λύματα λόγω προβλήματος της αποχέτευσης της ΕΥΔΑΠ η οποία δεν ανταποκρίνεται επί 3 ημέρες. Όπως αναφέρεται στην καταγγελία, λύματα έχουν πλημμυρίσει το διαμέρισμα της οδού Ζησιμοπούλου 104, καθώς και τον εξωτερικό χώρο της πολυκατοικίας στο Παλαιό Φάληρο, ενώ η ίδια η γυναίκα αναγκάζεται μόνη της να απομακρύνει τα νερά από το σπίτι της προς τον κήπο, προσπαθώντας να περιορίσει την κατάσταση. Σύμφωνα με τους κατοίκους, άνθρωποι της ΕΥΔΑΠ έχουν μεταβεί στο σημείο, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει δοθεί λύση στο πρόβλημα. Ο ίδιος ο Δήμος έχει κάνει προς την ΕΥΔΑΠ θεσμική πιεστική παρέμβαση (και προφορικά και εγγράφως). Η απάντηση που λαμβάνουν συνεχώς είναι πως η αποκατάσταση θα γίνει «αύριο», ωστόσο η κατάσταση παραμένει ίδια εδώ και τρεις ημέρες. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τους ενοίκους, ο κήπος της πολυκατοικίας παραμένει πλημμυρισμένος με λύματα, ενώ η έντονη δυσοσμία έχει επεκταθεί σε ολόκληρο το κτίριο. Όπως επισημαίνουν, οι υψηλές θερμοκρασίες των ημερών επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση, προκαλώντας έντονη ανησυχία για τις συνθήκες υγιεινής και την ασφάλεια των κατοίκων. Οι ένοικοι ζητούν άμεση παρέμβαση ώστε να αποκατασταθεί η βλάβη και να σταματήσει η διαρροή, επισημαίνοντας πως η κατάσταση παραμένει κρίσιμη εδώ και τρία 24ωρα. Το θέμα έχει προκαλέσει αντιδράσεις στα social media, με αρκετούς χρήστες να εκφράζουν τη συμπαράστασή τους και να ζητούν άμεση κινητοποίηση των αρμόδιων υπηρεσιών.

Ένα τετραήμερο προσφοράς και αλληλεγγύης διοργανώνει η Ένωση Κατοίκων Αμφιθέας «Σοφία Μπεφόν», προσκαλώντας κατοίκους και επισκέπτες στο Φιλανθρωπικό Bazaar που θα πραγματοποιηθεί στην Πλατεία Ντάβαρη από τις 29 έως και 31 Μαΐου, καθώς και τη Δευτέρα 1 Ιουνίου 2026. Το bazaar θα λειτουργεί καθημερινά από τις 9:00 το πρωί έως τις 9:00 το βράδυ, με στόχο την ενίσχυση του κοινωνικού έργου του συλλόγου. Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να περιηγηθούν στους πάγκους του bazaar και να βρουν ποικιλία ειδών, συμβάλλοντας παράλληλα σε μια δράση με κοινωνικό αποτύπωμα για την περιοχή της Αμφιθέας. Ιδιαίτερη στιγμή της διοργάνωσης θα είναι ο καθιερωμένος Αγιασμός, που θα τελεστεί το Σάββατο 30 Μαΐου στις 7:00 μ.μ., παρουσία μελών και φίλων του συλλόγου. Η Ένωση Κατοίκων Αμφιθέας «Σοφία Μπεφόν» απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα στους κατοίκους της περιοχής να στηρίξουν με την παρουσία τους το Φιλανθρωπικό Bazaar που διοργανώνει, τονίζοντας πως κάθε συμμετοχή συμβάλλει ουσιαστικά στην ενίσχυση του κοινωνικού έργου και των δράσεων προσφοράς του συλλόγου στην τοπική κοινωνία. Το φιλανθρωπικό bazaar αποτελεί πλέον θεσμό για τη γειτονιά της Αμφιθέας, φέρνοντας κοντά κατοίκους όλων των ηλικιών σε ένα κλίμα συνεργασίας, στήριξης και κοινωνικής προσφοράς.

Έντονο προβληματισμό για τις σχολικές υποδομές στο Παλαιό Φάληρο εκφράζει ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Παλαιού Φαλήρου, με αφορμή το ημιτελές γήπεδο στο 7ο Δημοτικό Παλαιού Φαλήρου και τις ελλείψεις που καταγράφονται στις σχολικές μονάδες της πόλης. Στο επίκεντρο της διαμαρτυρίας βρίσκεται το γήπεδο μπάσκετ του 7ου Δημοτικού Σχολείου Παλαιού Φαλήρου, το οποίο παραμένει εκτός χρήσης εδώ και μήνες. Σύμφωνα με τον Σύλλογο, οι εργασίες ξεκίνησαν ενώ το σχολείο λειτουργούσε κανονικά, με αποτέλεσμα οι μαθητές να στερηθούν μέρος της αυλής και το μοναδικό γήπεδο μπάσκετ του σχολείου, ενώ παράλληλα προκλήθηκαν προβλήματα από σκόνη και θόρυβο κατά τη διάρκεια των μαθημάτων. Μέσα από την ανακοίνωσή τους, οι εκπαιδευτικοί θέτουν παράλληλα το ευρύτερο ζήτημα της χρηματοδότησης και της συντήρησης των σχολικών μονάδων, επισημαίνοντας ότι βασικές ανάγκες σε υλικά, εξοπλισμό και υποδομές καλύπτονται συχνά με πρωτοβουλία γονέων και εκπαιδευτικών. Την ίδια ώρα, ζητούν ουσιαστική μέριμνα για την ασφάλεια των σχολικών κτιρίων και την έγκαιρη αντιμετώπιση των προβλημάτων που καταγράφονται. Τα αιτήματα που θέτει ο Σύλλογος: Να αποκατασταθεί άμεσα το γήπεδο μπάσκετ στο 7ο Δημοτικό Παλαιού Φαλήρου Να μην πραγματοποιούνται εργασίες κατά τη διάρκεια λειτουργίας των σχολείων, ώστε να μην επηρεάζεται η ασφάλεια των μαθητών και η εκπαιδευτική διαδικασία. Να διενεργούνται έγκαιρα οι απαραίτητοι τεχνικοί έλεγχοι στις σχολικές εγκαταστάσεις. Να καλύπτονται από την Πολιτεία οι πραγματικές ανάγκες των σχολικών μονάδων, όπως υλικά, αναλώσιμα, εξοπλισμός και εργασίες συντήρησης. Η ανακοίνωση του Συλλόγου Ακολουθεί αυτούσια η ανακοίνωση του Συλλόγου: Διαμαρτυρόμαστε έντονα για τη συστηματική υποχρηματοδότηση των σχολείων και την υποτιθέμενη κάλυψη των αναγκών τους με χορηγίες. Οι χορηγίες δεν καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων, αφού οι ιδιώτες τις δίνουν με βάση τα δικά τους συμφέροντα. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί η καταστροφή του γηπέδου του 7ου Δημοτικού Σχολείου Παλαιού Φαλήρου. Με παραχώρηση του Δήμου, ιδιώτης ανέλαβε να μετατρέψει το ανοιχτό γήπεδο σε στεγασμένο, προκειμένου να το εκμεταλλεύεται ο ίδιος σε ώρες που δεν λειτουργεί το σχολείο. Τα έργα ξεκίνησαν όχι το καλοκαίρι, δηλαδή σε στιγμή κατάλληλη για τη σχολική κοινότητα, αλλά τον Δεκέμβριο εν μέσω μαθημάτων! Αυτό συνεπάγεται ρύπανση από τα αιωρούμενα μικροσωματίδια για τα παιδιά και τους διδάσκοντες, αλλά και ηχορύπανση κατά τη διάρκεια των μαθημάτων. Επιπλέον τα παιδιά στερήθηκαν μεγάλο μέρος της αυλής τους και το μοναδικό γήπεδο μπάσκετ του σχολείου, με δυσμενείς επιπτώσεις τόσο για το μάθημα της γυμναστικής, όσο και για τα άλλα μαθήματα (αφού οι φωνές των αθλούμενων παιδιών μεταφέρθηκαν πιο κοντά στις αίθουσες διδασκαλίας). Ο ιδιώτης μάλιστα παράτησε το έργο στη μέση, με αποτέλεσμα οι μαθήτριες και μαθητές του σχολείου να μην ξαναπαίξουν μπάσκετ μέχρι και σήμερα που βρισκόμαστε σχεδόν στο τέλος της σχολικής χρονιάς! Οι πραγματικές ανάγκες των σχολείων είναι διαφορετικές. Οι πραγματικοί χορηγοί των σχολείων είναι οι γονείς που ενίοτε ωθούνται να βάψουν τις σχολικές αίθουσες των παιδιών τους· είναι οι γονείς που καλούνται να αγοράσουν φωτοτυπικό χαρτί για τα Δημοτικά ή ακόμα και είδη υγιεινής και καθαριότητας για τα Νηπιαγωγεία «αφού ο δήμος δεν έχει λεφτά!». Οι πραγματικοί χορηγοί των σχολείων είναι και οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι βάζουν από το υστέρημά τους για να αγοράσουν εποπτικό υλικό και αναλώσιμα που θα όφειλε να παρέχει η πολιτεία. Οι ελλείψεις των σχολείων δεν αφορούν μόνο την ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας, που επηρεάζεται από απαρχαιωμένους υπολογιστές, χαλασμένα φωτοτυπικά, ιδιαίτερα ελλιπή κάλυψη υλικών για τα μαθήματα της γυμναστικής, των εικαστικών, της μουσικής, του θεάτρου, της ειδικής αγωγής, κ. ά. Αφορούν ακόμα και την ασφάλεια των κτιρίων, αφού μόλις κατά τη φετινή σχολική χρονιά έπεσαν οι σοβάδες στις τουαλέτες του 1ου Δημοτικού Σχολείου Παλαιού Φαλήρου. Αυτό το περιστατικό ήταν μία ακόμα προσθήκη στο μακρύ κατάλογο ανάλογων περιστατικών σε όλη τη χώρα. Καθημερινά έρχονται στο φως γεγονότα με σοβάδες και τζάμια που πέφτουν, σωλήνες που σπάνε, καυστήρες που εκρήγνυνται, τάξεις που μετατρέπονται σε ψυγεία τον χειμώνα και φούρνους το καλοκαίρι. Αυτή είναι η κανονικότητα στα σχολεία! Αυτές είναι οι συνέπειες της λογικής που αντιμετωπίζει τη μόρφωση και την ασφάλεια των παιδιών μας ως κόστος. Αυτά είναι τα τραγικά αποτελέσματα της συστηματικής υποχρηματοδότησης της παιδείας. Η πολιτεία οφείλει να ελέγχει ετησίως τα σχολεία με εξειδικευμένο προσωπικό. Η πολιτεία οφείλει να καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων για τις οποίες εξάλλου συλλέγει φόρους. Δεν μπορεί η εκπαίδευση να αφήνεται στην τύχη και στα συμφέροντα των χορηγών. Ζητούμε Να αποκατασταθεί άμεσα το γήπεδο μπάσκετ του 7ου Δημοτικού Σχολείου Παλαιού Φαλήρου. Να μην γίνονται εργασίες κατά τη διάρκεια λειτουργίας των σχολείων. Επηρεάζουν τόσο την ασφάλεια των παιδιών όσο και την ποιότητα των μαθημάτων (π.χ. ηχορύπανση κατά τη διάρκεια κλαδέματος). Να γίνονται εγκαίρως οι απαραίτητοι τεχνικοί έλεγχοι στα σχολεία. Να καλύπτονται οι πραγματικές ανάγκες των σχολείων (π.χ. εποπτικό υλικό, αναλώσιμα, τεχνικοί έλεγχοι) από την πολιτεία. Για το Δ.Σ. Ο Πρόεδρος: Κωνσταντινίδης Πάρις Η Γραμματέας: Τσώνη Χαρά

Για το φαινόμενο της έντονης οσμής που καταγράφηκε τις προηγούμενες ημέρες σε πολλά νότια προάστια της Αττικής -και όχι μόνο- διερωτάται η δημοτική παράταξη «Παλαιό Φάληρο Αλλαγή» και ζητά σαφείς απαντήσεις από την Πολιτεία. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Αναπάντητα ερωτήματα για την «αποπνικτική οσμή» στην Αττική Η προέλευση της έντονης δυσοσμίας που ταλαιπώρησε τους κατοίκους το δήμου μας αλλά και όλης της Αττικής, εξακολουθεί, τέσσερεις ημέρες μετά την εμφάνιση της, να παραμένει άγνωστη. Η επιστημονική κοινότητα ερμηνεύει πιθανότητες προέλευσης της περίεργης οσμής, ενώ εκ μέρους των αρμοδίων της πολιτείας (ΥΠΕΝ, Υπουργείο Πολιτικής Προστασίας, Λιμενικό και Περιφέρεια Αττικής) δεν υπάρχουν επίσημες απαντήσεις. Το συγκεκριμένο πρόβλημα της ρύπανσης του περιβάλλοντος που δημιουργήθηκε, με άμεση αντίδραση να κλείσουν ορισμένοι Δήμοι και σχολεία- όπως έγινε και στο Παλαιό Φάληρο, έχει ξαναεμφανιστεί χωρίς όμως να έχουν δοθεί επίσημες απαντήσεις. Σήμερα, απαιτούνται απαντήσεις σε ερωτηματικά που εγείρονται, όπως: Υπάρχουν μετρήσεις πέραν των μετρήσεων συμβατικών ρύπων, σε σταθμούς στην ευρύτερη περιοχή του παραλιακού μετώπου και του Πειραιά; Υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί για βιομηχανικές, ναυπηγοεπισκευαστικές και θαλάσσιες δραστηριότητες; Οι επιθεωρητές περιβάλλοντος έχουν επαρκή και κατάλληλα εργαλεία για να αξιολογήσουν τόσο σοβαρά προστατικά; Η καθυστέρηση για τον εντοπισμό της πηγής ρύπανσης στο πρόσφατο συμβάν, ανέδειξε την έλλειψη σύγχρονων εργαλείων μέτρησης και την αδυναμία του υφιστάμενου δικτύου μέτρησης να εντοπίσει το ρυπαντικό φορτίο. Οι σταθμοί ατμοσφαιρική ρύπανσης του ΥΠΕΝ όσο αφορά το παραλιακό μέτωπο και τα νότια προάστια - ανάμεσα και ο Δήμο μας, δεν διαθέτουν υποδομές μέτρησης παρά μόνο στη Νέα Σμύρνη και τον Πειραιά. Εν έτη 2026, γνωρίζουμε ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση παγκοσμίως ευθύνεται για πολλούς θανάτους ετησίως. Η υγεία των πολιτών πρέπει να είναι σταθερά στην προτεραιότητα της πολιτείας και οφείλει να πάρει όλα εκείνα τα μέτρα για να εντοπίζει και να αντιμετωπίζει έγκαιρα και αποτελεσματικά, ανάλογα συμβάντα. Απαιτείτε η ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών καθώς και η εγκατάσταση εξειδικευμένων συστημάτων σε όλους τους δήμους που θα καταγράφουν και χημικές ενώσεις υπεύθυνες για φαινόμενα δυσοσμίας. Παράλληλα, οι πολίτες δικαιούνται άμεση ενημέρωση για τα αποτελέσματα των ερευνών και για το κατά πόσο η συγκεκριμένη ατμοσφαιρική ρύπανση επηρεάζει τη δημόσια υγεία. Η Πολιτεία οφείλει να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις και να διερευνήσει σε βάθος τα αίτια της αποπνικτικής κατάστασης χωρίς συγκάλυψη του προβλήματος και των υπεύθυνων. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να αναλάβει πιο ενεργό και αποφασιστικό ρόλο. ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ ΑΛΛΑΓΗ

Από τα παιδικά του χρόνια στο Παλαιό Φάληρο ως το άνοιγμα του θρυλικού «Discobole», κι απ’ τη μετάβαση στην ψηφιακή εποχή ως τη σημερινή αναγέννηση του βινυλίου – ο άνθρωπος πίσω από το σημαντικότερο δισκάδικο της πόλης αφηγείται τη ζωή του στη LiFO. Φώφη Τσεσμελή «Ο κόσμος φαίνεται πως ξαναψάχνει μια πιο ουσιαστική και προσωπική σχέση με τη μουσική». Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Παλαιό Φάληρο, σε μια μονοκατοικία όπου μένω ακόμα και σήμερα. Το Φάληρο ήταν τότε μια τελείως διαφορετική περιοχή, πιο ήσυχη, πιο γειτονιά, με ανοιχτές πόρτες και παιδιά που ζούσαν στον δρόμο μέχρι να νυχτώσει. Υπήρχε μια απλότητα και μια αμεσότητα στις ανθρώπινες σχέσεις που δύσκολα τη βρίσκεις πια στην πόλη. Θυμάμαι μια Αθήνα πολύ διαφορετική από τη σημερινή. Στο Παλαιό Φάληρο τότε υπήρχαν ακόμα χωματόδρομοι κι εμείς, τα παιδιά, παίζαμε όλη μέρα έξω – δίτερμα, βόλους, κυνηγητό, χωρίς άγχος και χωρίς να μας ψάχνουν κάθε δέκα λεπτά. Ο δρόμος ήταν η καθημερινότητά μας και η παρέα κάτι πολύ ουσιαστικό. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου η μουσική υπήρχε καθημερινά χωρίς να είναι κάτι επιτηδευμένο. Η μητέρα μου τραγουδούσε και θυμάμαι από μικρός να ακούω τη φωνή της μέσα στο σπίτι. Ο θείος μου ήταν μουσικός και στα πρώτα βήματα του Στέλιου Καζαντζίδη έπαιζε μαζί του στη Νέα Ιωνία, οπότε υπήρχαν πάντα ιστορίες, πρόσωπα και μνήμες γύρω από τη μουσική. Για μένα όλα αυτά ήταν πολύ φυσικά, δεν ένιωθα ότι μεγαλώνω μέσα σε κάτι ιδιαίτερο, αλλά κοιτώντας πίσω καταλαβαίνω πόσο με διαμόρφωσαν. Νομίζω ότι έτσι ξεκίνησε η σχέση μου με τη μουσική, όχι ως χόμπι ή επάγγελμα, αλλά ως μέρος της ζωής και της καθημερινότητας – μέσα από τις φωνές, τους δίσκους, το ραδιόφωνο και τις ιστορίες των ανθρώπων που κουβαλούσαν τη μουσική μαζί τους. Θέλαμε να δημιουργήσουμε το καλύτερο δισκάδικο της Ελλάδας. Δεν μας ενδιέφερε να είναι απλώς ένα μαγαζί που πουλάει δίσκους. Θέλαμε να είναι σημείο συνάντησης για ανθρώπους που αγαπούσαν πραγματικά τη μουσική, ένας χώρος όπου θα μπορούσες να ανακαλύψεις πράγματα, να συζητήσεις, να ανταλλάξεις απόψεις και να νιώσεις ότι ανήκεις κάπου. Εκείνη την εποχή, άλλωστε, το δισκάδικο ήταν ολόκληρη εμπειρία. Ο πατέρας μου ήταν λογιστής, άνθρωπος των αριθμών, πολύ οργανωμένος και πειθαρχημένος. Ανήκε σε μια γενιά ανθρώπων που δούλευαν ασταμάτητα και έβλεπαν τη δουλειά ως υποχρέωση και αξιοπρέπεια μαζί. Από εκείνον θεωρώ πως πήρα τη συνέπεια και την ανάγκη να στέκομαι σωστά απέναντι στη δουλειά μου και στους ανθρώπους. Η μητέρα μου τραγουδούσε και είχε μια πολύ διαφορετική ενέργεια μέσα στο σπίτι, πιο ζεστή, πιο καλλιτεχνική. Δυστυχώς έφυγε πολύ νωρίς, όταν ήμουν μόλις έξι χρονών. Είναι από εκείνα τα κενά που μένουν για πάντα κάπου μέσα σου, όσο μεγαλώνεις. Παρ’ όλα αυτά, έχω έντονες εικόνες και μια αίσθηση από τη φωνή και την παρουσία της. Ο πρώτος δίσκος που θυμάμαι να επιλέγω πραγματικά μόνος μου ήταν το «End of the World» των Aphrodite’s Child, τον άκουγα σε ένα φορητό πικάπ Philips που μου είχε κάνει δώρο γενεθλίων ο πατέρας μου. Για μένα τότε, αυτός ο δίσκος ήταν ένας ολόκληρος κόσμος. Δεν ήταν μόνο η μουσική. Ήταν το εξώφυλλο, η αίσθηση του δίσκου, όλη η διαδικασία τού να κάτσεις και να ακούσεις πραγματικά. Νομίζω ότι κάπου εκεί ξεκίνησε και η σχέση μου με τους δίσκους. Από Έλληνες αγαπούσα πολύ τους Socrates, δεν έχανα συναυλία τους. Θεωρώ πως ήταν από τα συγκροτήματα που πραγματικά έφεραν έναν διεθνή ήχο στην ελληνική σκηνή εκείνης της εποχής και είχαν απίστευτη ενέργεια live. Από ξένους άκουγα κυρίως classic rock: Led Zeppelin, Deep Purple, Black Sabbath και γενικά ό,τι είχε εκείνον τον ήχο και τη δύναμη των ’70s. Ήταν μια εποχή που η μουσική είχε προσωπικότητα και οι δίσκοι λειτουργούσαν ως ολοκληρωμένη εμπειρία, όχι ως μεμονωμένα τραγούδια. Μικρός ονειρευόμουν να γίνω καπετάνιος. Από την πλευρά του πατέρα μου είχα θείους που ήταν καπετάνιοι και θυμάμαι να ακούω τις ιστορίες τους σαν παραμύθια. Μιλούσαν για ταξίδια, λιμάνια, θάλασσες και ανθρώπους απ’ όλο τον κόσμο κι εγώ τους άκουγα μαγεμένος. Για ένα παιδί εκείνης της εποχής, αυτά είχαν κάτι το μυθικό. Σπούδασα στη σχολή Εμποροπλοιάρχων στον Ασπρόπυργο και μετά τη σχολή ταξίδεψα για περίπου πέντε χρόνια στη θάλασσα, κάνοντας το παιδικό μου όνειρο πραγματικότητα. Ήταν μια πολύ δυνατή εμπειρία γιατί γνώρισα διαφορετικούς ανθρώπους, μέρη και κουλτούρες. «Νιώθω ότι το Discobole δεν ήταν, τελικά, απλώς ένα δισκάδικο αλλά ένα κομμάτι της μουσικής ιστορίας αυτής της πόλης». Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO Κάποια στιγμή, όμως, κατάλαβα ότι αυτό που με τραβούσε πραγματικά ήταν η μουσική. Δούλεψα στη δισκογραφική εταιρεία του Τάκη Κόκκαλη, τη Seagull, όπου είχαμε την αποκλειστική διανομή της Music For Nations, με συγκροτήματα όπως οι Metallica, οι Manowar και οι Merciful Fate. Εκεί μπήκα ουσιαστικά βαθιά μέσα στον κόσμο της δισκογραφίας και κατάλαβα ότι αυτό ήθελα να κάνω στη ζωή μου. Στη σχολή είχα γνωρίσει τον Ανδρέα Ρίγγα – ήμασταν συμφοιτητές, γίναμε κολλητοί φίλοι και κάπως έτσι, μέσα από την κοινή αγάπη για τη μουσική, αποφασίσαμε αργότερα να αφήσουμε τα καράβια και να ανοίξουμε μαζί το Discobole. Η ιδέα για το Discobole γεννήθηκε στις αρχές των ’80s, σε μια εποχή που η μουσική πραγματικά έβραζε. Υπήρχε μια τεράστια έκρηξη με νέους ήχους, νέα συγκροτήματα και μια ολόκληρη κουλτούρα γύρω από το βινύλιο. Εμείς θέλαμε να καβαλήσουμε αυτό το κύμα και να δημιουργήσουμε το καλύτερο δισκάδικο της Ελλάδας. Δεν μας ενδιέφερε να είναι απλώς ένα μαγαζί που πουλάει δίσκους. Θέλαμε να είναι σημείο συνάντησης για ανθρώπους που αγαπούσαν πραγματικά τη μουσική, ένας χώρος όπου θα μπορούσες να ανακαλύψεις πράγματα, να συζητήσεις, να ανταλλάξεις απόψεις και να νιώσεις ότι ανήκεις κάπου. Εκείνη την εποχή, άλλωστε, το δισκάδικο ήταν ολόκληρη εμπειρία. Το πρώτο μας μαγαζί το ανοίξαμε στη Γλυφάδα στα τέλη του 1983, τη χρονιά που βγήκε και το πρώτο άλμπουμ της Μαντόνα. Ήταν μια εποχή που η μουσική άλλαζε με τεράστια ταχύτητα και υπήρχε απίστευτος ενθουσιασμός γύρω από το βινύλιο, τη νέα ποπ και ροκ σκηνή. Στην αρχή τα πράγματα δεν ήταν εύκολα, γιατί υπήρχαν ήδη πολύ δυνατά μαγαζιά στον χώρο. Έπρεπε κι εμείς να γίνουμε γνωστοί, να επιβιώσουμε και να πάρουμε το δικό μας μερίδιο από την πίτα. Τα πρώτα χρόνια δουλεύαμε κυριολεκτικά μέρα-νύχτα για να μας μάθει ο κόσμος. Ακριβώς έναν χρόνο μετά ακολούθησε το κέντρο της Αθήνας, με το θρυλικό μαγαζί της Ιπποκράτους, που για πολύ κόσμο ταυτίστηκε με το Discobole. Περίπου δέκα χρόνια αργότερα ανοίξαμε και το κατάστημα στον Πειραιά. Εκεί καταλάβαμε ότι το Discobole είχε πλέον γίνει σημείο αναφοράς για ανθρώπους που αγαπούσαν πραγματικά τη μουσική. «Στην αρχή τα πράγματα δεν ήταν εύκολα, γιατί υπήρχαν ήδη πολύ δυνατά μαγαζιά στον χώρο. Τα πρώτα χρόνια δουλεύαμε κυριολεκτικά μέρα-νύχτα για να μας μάθει ο κόσμος». Με τα συχνά ταξίδια μας στο Λονδίνο στα τέλη του 1987 και στις αρχές του 1988, καταλάβαμε από πολύ νωρίς ότι ερχόταν μια τεράστια έκρηξη στην ηλεκτρονική μουσική. Εκεί ήδη έβλεπες να αλλάζουν τα κλαμπ, οι ήχοι και ολόκληρη η κουλτούρα γύρω από τη μουσική. Στην Αθήνα τότε υπήρχε μεγάλο κενό σε αυτόν τον χώρο και ουσιαστικά το καλύψαμε εμείς. Αρχίσαμε να φέρνουμε δίσκους και ήχους που δύσκολα έβρισκες αλλού και σιγά σιγά το Discobole έγινε σημείο συνάντησης για DJs, συλλέκτες και ανθρώπους που έψαχναν κάτι πιο καινούργιο και πιο προχωρημένο. Τεράστια ώθηση στη διάδοση αυτής της μουσικής έδωσε και το άνοιγμα του Faz από τον Πέτρο Κοζάκο, αλλά και αργότερα το Mercedes του Βασίλη Τσιλιχρήστου, καθώς και τα άλλα κλαμπ της εποχής. Εκείνη την περίοδο δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα μια πραγματική κλαμπ κουλτούρα γύρω από την ηλεκτρονική μουσική και εμείς ήμασταν πολύ κοντά σε όλο αυτό που γεννιόταν. Νομίζω ότι κάποια από τα πιο επιδραστικά κλαμπ εκείνης της εποχής ήταν το Faz, το Factory, το Αμφιθέατρο και το Plus Soda. Το καθένα με τον δικό του χαρακτήρα βοήθησε να διαμορφωθεί η κλαμπ και ηλεκτρονική σκηνή στην Αθήνα. Δεν πήγαινες απλώς για να διασκεδάσεις. Ήταν μέρη όπου ο κόσμος ανακάλυπτε νέους ήχους, νέες τάσεις και μια διαφορετική κουλτούρα γύρω από τη μουσική και τη νυχτερινή ζωή. Εκεί ουσιαστικά χτίστηκε ένα μεγάλο κομμάτι της ηλεκτρονικής μουσικής κοινότητας στην Ελλάδα. Η επιλογή των δίσκων που είχαμε στο μαγαζί γινόταν από όλη την ομάδα του Discobole. Είχαμε ένα πραγματικά πολύ δυνατό team, με ανθρώπους που είχαν μεγάλη εμπειρία και βαθιά γνώση της ηλεκτρονικής μουσικής. Ο καθένας έφερνε τη δική του αισθητική και ενημέρωση κι αυτό έκανε τη διαφορά. Δεν υπήρχε ίντερνετ τότε, οπότε όλη η ενημέρωση γινόταν μέσα από μουσικά περιοδικά, ατελείωτο ψάξιμο και πολύ διάβασμα. Έπρεπε να είσαι συνεχώς ενημερωμένος, να παρακολουθείς τι συμβαίνει έξω και να έχεις ένστικτο για το τι έρχεται προτού γίνει mainstream. Αυτό ήταν και ένα μεγάλο κομμάτι της μαγείας εκείνης της εποχής. Οι DJs πάντα έπαιζαν τεράστιο ρόλο στη διαμόρφωση μιας επιτυχίας, ειδικά στην ηλεκτρονική μουσική. Τότε ο κόσμος δεν ανακάλυπτε τη μουσική από αλγόριθμους ή playlists αλλά μέσα από τα κλαμπ και τους DJs που εμπιστευόταν. Συνήθως οι δίσκοι που πουλούσαν περισσότερο ήταν αυτοί που είχαν προκαλέσει χαμό το προηγούμενο βράδυ σε κάποιο κλαμπ. Ο κόσμος ερχόταν κατευθείαν στο μαγαζί για να βρει αυτό το track που άκουσε και τον ξεσήκωσε. Υπήρχε μια πολύ άμεση σχέση ανάμεσα στη νυχτερινή ζωή, τους DJs και το δισκάδικο, ζούσαν όλα μαζί παράλληλα. Ο Γιώργος Κανέλλης (στη μέση) με τον Μάκη Γιούλη (αριστερά) των Socrates, και τον Αντώνη Γιούλη των Idols στο Discobole. Υπήρχαν πολλά δισκάκια που έσκισαν αναπάντεχα σε πωλήσεις – τι να πρωτοθυμηθώ! Θυμάμαι χαρακτηριστικά όταν μας είχαν στείλει demo κασέτα με το «Charly» των Prodigy, προτού ακόμα γίνει γνωστό. Πρέπει να ήμασταν οι πρώτοι που το ακούσαμε στην Ελλάδα. Το βάλαμε να παίξει και είπαμε μεταξύ μας: «Ή αυτό είναι υπερβολικά μπροστά για την Ελλάδα ή θα γίνει τεράστια επιτυχία». Τελικά έγινε το δεύτερο. Και αυτή ήταν μία από τις ωραίες στιγμές εκείνης της εποχής, να ανακαλύπτεις κάτι προτού σκάσει παντού και να νιώθεις ότι συμμετέχεις κι εσύ σε αυτό που έρχεται. Οι DJs αποτελούσαν εγγύηση για την επιτυχία ενός κομματιού και ήταν πολλοί. Εκείνη την εποχή είχαν τεράστια επιρροή και πολλές φορές μπορούσαν πραγματικά να απογειώσουν ένα κομμάτι. Ο κόσμος εμπιστευόταν το αυτί τους και περίμενε να ακούσει τι θα παίξουν. Ο Μιχάλης Δέλτα, ο Mikee, ο Βασίλης Τσιλιχρήστος, ο Γιώργος Σειράς, ο Γιώργος Ιωαννίδης (DJ Ghost), ο Χρήστος Ζωγόπουλος, ο Mike Dee, ο Ακύλας, η Λευκή, ο Πέτρος Floorfiller, ο Αλέκος Ζιώγολος είναι μόνο μερικά από τα ονόματα που μπορούσαν να κάνουν ένα track να γίνει ανάρπαστο από τη μια μέρα στην άλλη. Σε μία εποχή χωρίς Shazam, ο τρόπος με τον οποίο μας περιέγραφε ο κόσμος τραγούδια που δεν ήξερε το όνομά τους είναι μία ολόκληρη ιστορία από μόνη της. Το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι το «French Kiss» του Lil Louis, που είχε γίνει τεράστια επιτυχία από τον DJ Vasilis Lalos στη Μύκονο. Ερχόταν κόσμος στο μαγαζί, κυρίως γυναίκες, και μας έλεγαν: «Θέλουμε εκείνο το κομμάτι που σταματάει και μετά ξαναξεκινάει». Γενικά τότε αυτό συνέβαινε συνέχεια. Μην ξεχνάμε ότι ήταν η εποχή τού «ψάχνω ένα τραγούδι που πάει κάπως έτσι: “να να να να”». Έπρεπε πολλές φορές να αποκωδικοποιήσεις περιγραφές, ρυθμούς ή ακόμα και κινήσεις για να καταλάβεις ποιο κομμάτι εννοούσαν. Κι όμως, τις περισσότερες φορές το βρίσκαμε. Αυτό είχε και μεγάλη πλάκα αλλά ήταν και μέρος όλης της εμπειρίας του δισκάδικου εκείνης της εποχής. Το ότι οι DJs είχαν προτεραιότητα και κρατούσαμε δίσκους για αυτούς και αυτές προτού τους διαθέσουμε στο κοινό ήταν ένα πολύ συνηθισμένο παράπονο που ακούγαμε ανά τα χρόνια. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι όταν ένας/μία DJ είχε να παίξει σε ένα κλαμπ μπροστά σε δύο ή τρεις χιλιάδες κόσμο, προφανώς είχε κάποιες φορές προτεραιότητα. Ήταν μέρος ολόκληρης της κουλτούρας εκείνης της εποχής: οι DJs έπρεπε να έχουν πρώτοι τη μουσική για να τη δοκιμάσουν, να τη στηρίξουν και τελικά να την περάσουν στον κόσμο. Από την άλλη, βέβαια, πάντα προσπαθούσαμε να κρατάμε ισορροπίες, γιατί και ο απλός πελάτης που έψαχνε μανιακά έναν δίσκο ήταν εξίσου σημαντικός για εμάς. Δεν ήταν μόνο οι Ελληνίδες και οι Έλληνες, σχεδόν όλοι οι μεγάλοι DJs που έρχονταν από το εξωτερικό στην Ελλάδα για να παίξουν περνούσαν κάποια στιγμή κι από το μαγαζί μας. Το Discobole είχε γίνει σημείο αναφοράς για την ηλεκτρονική μουσική και υπήρχε πάντα επικοινωνία με ανθρώπους της διεθνούς σκηνής. Μερικά πολύ χαρακτηριστικά ονόματα που πέρασαν από εκεί ήταν ο John Digweed, o Sasha, o Armand Van Helden, o Danny Tenaglia, o Paul Oakenfold, o Frankie Knuckles και οι Astral Projection. Εκτός από τους DJs και τα κλαμπ, υπήρχαν φυσικά και τα ραδιόφωνα. Η μεγαλύτερη συνεργασία μας ήταν με τον Life FM, που στήριξε πραγματικά τη σκηνή και βοήθησε πολύ να διαδοθεί αυτή η μουσική σε περισσότερο κόσμο. Εκείνη την εποχή τα ραδιόφωνα έπαιζαν τεράστιο ρόλο, γιατί ήταν από τους βασικούς τρόπους να ανακαλύψει κάποιος νέα μουσική. Είχαμε, μάλιστα, και τη δική μας δίωρη εκπομπή με τον Γιώργο Σανιέ, που λεγόταν «Discobole Time», όπου παρουσιάζαμε όλα τα καινούργια hits και τις νέες κυκλοφορίες. Υπήρχε γενικά μια πολύ στενή σχέση ανάμεσα στα ραδιόφωνα, τα κλαμπ, τους DJs και τα δισκάδικα. Όλοι και όλα λειτουργούσαν σαν κομμάτια της ίδιας μουσικής κοινότητας και αυτό ήταν που έκανε τη σκηνή να μεγαλώσει τόσο δυνατά εκείνα τα χρόνια. Όλα τα παιδιά που δούλευαν στο Discobole συνέβαλαν στην επιτυχία του μαγαζιού, το καθένα με τον τρόπο του. Δεν ήταν απλώς εργαζόμενοι, ήταν άνθρωποι που αγαπούσαν πραγματικά τη μουσική και αυτό φαινόταν στην καθημερινότητα, στις προτάσεις τους και στη σχέση που είχαν με τον κόσμο. Κάποιοι από την ομάδα είχαν και δική τους δραστηριότητα ως DJs, κάτι που φυσικά στηρίζαμε. Αυτό βοηθούσε πολύ γιατί υπήρχε άμεση επαφή με τη σκηνή, τα κλαμπ και τον παλμό της εποχής. Το Discobole λειτουργούσε περισσότερο ως κοινότητα ανθρώπων με κοινό πάθος για τη μουσική παρά ως ένα απλό κατάστημα. Κυκλοφορήσαμε μερικές από τις πιο πετυχημένες house και trance/psychedelic συλλογές της εποχής. Από τις πιο σημαντικές στιγμές ήταν οι συλλογές-σταθμός της house σκηνής, οι House Experience, που κυκλοφορήσαμε μαζί με τον Βασίλη Τσιλιχρήστο. Είχαμε μάλιστα την τύχη δύο από αυτές να γίνουν χρυσοί δίσκοι, αφού περιείχαν τεράστια hits της εποχής όπως το «Kamasutra», το «Mundian To Bach Ke» και πολλά άλλα. Αντίστοιχα, μέσα από τις psychedelic-trance συλλογές μας, δώσαμε βήμα σε πολλούς νέους Έλληνες καλλιτέχνες να κάνουν τις πρώτες τους κυκλοφορίες και να ακουστούν για πρώτη φορά σε ευρύτερο κοινό. Αυτό ήταν πάντα κάτι πολύ σημαντικό για εμάς, να στηρίζουμε νέους ήχους και ανθρώπους που είχαν κάτι πραγματικά καινούργιο να πουν μέσα από τη μουσική. Η παρακμή ξεκίνησε ουσιαστικά όταν χτυπήθηκε συνολικά η μουσική βιομηχανία, τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκοσμίως. Η άνοδος του παράνομου downloading, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το Napster, αλλά και η παράνομη διακίνηση CDs στον δρόμο ήταν τεράστια πλήγματα για εμάς και γενικά για όλα τα δισκάδικα. Στη συνέχεια η ίδια η βιομηχανία πέρασε στο digital επίπεδο, με το iTunes, αργότερα το Spotify και συνολικά το streaming. Αυτό οδήγησε σε μια πολύ δύσκολη δεκαετία για εμάς και για τα περισσότερα record stores παγκοσμίως. Ωστόσο, ήμασταν αρκετά πρωτοπόροι και κάτι που μας βοήθησε πολύ να παραμείνουμε ανοιχτοί μέχρι σήμερα ήταν το e-commerce. Λανσάραμε το πρώτο μας site ήδη από το 1998, μιλάμε δηλαδή για σχεδόν 30 χρόνια online παρουσίας του discobole.gr, εξυπηρετώντας πελάτες από όλη την Ελλάδα αλλά και από το εξωτερικό, σε όλα τα είδη μουσικής. Παράλληλα, η επιστροφή του βινυλίου τα τελευταία χρόνια, λόγω νοσταλγίας αλλά και της συλλεκτικής του αξίας, με limited editions και ειδικές κυκλοφορίες, έδωσε νέα πνοή στην αγορά. Νομίζω ότι αυτή τη στιγμή το Discobole βρίσκεται ξανά σε μια πολύ δυνατή θέση για το μέλλον και για την ελληνική μουσική αγορά γενικότερα. Ο Γιώργος Κανέλλης με τον Paul Oakenfold στο Discobole. Η ψηφιοποίηση σίγουρα έκανε τη μουσική πιο εύκολα προσβάσιμη από ποτέ. Σήμερα μπορείς μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να ακούσεις σχεδόν τα πάντα, από οποιοδήποτε σημείο του κόσμου, και αυτό είναι κάτι πολύ θετικό. Από την άλλη όμως, νομίζω ότι χάθηκε ένα κομμάτι της μαγείας και της σχέσης που είχε ο κόσμος με τη μουσική ως φυσικό αντικείμενο και εμπειρία. Είναι άλλο να έχεις 1.000 τραγούδια σε μια playlist και άλλο να έχεις 100 βινύλια στο σπίτι σου. Το πρώτο είναι ψηφιακά δεδομένα. Το δεύτερο είναι μια συλλογή αντικειμένων με συναισθηματική αξία, αναμνήσεις, αισθητική και προσωπική ιστορία. Γι’ αυτό πιστεύω ότι ο κόσμος έχει ήδη αρχίσει να νοσταλγεί ξανά τα χειροπιαστά πράγματα. Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει μια μεγάλη επιστροφή στο βινύλιο παγκοσμίως, κάτι που επιβεβαιώνεται ακόμα και από τεράστιους σύγχρονους καλλιτέχνες όπως η Taylor Swift, οι Metallica και ο Hans Zimmer, που συνεχίζουν να επενδύουν πολύ δυνατά στις κυκλοφορίες βινυλίου. Ο κόσμος φαίνεται πως ξαναψάχνει μια πιο ουσιαστική και προσωπική σχέση με τη μουσική. Σήμερα έχω δώσει πλέον τη σκυτάλη στη δεύτερη γενιά τού Discobole, που συνεχίζει δυνατά τόσο το φυσικό κατάστημα όσο και το e-shop. Είναι κάτι που με κάνει πολύ χαρούμενο, γιατί βλέπω ότι η αγάπη για τη μουσική και η φιλοσοφία του μαγαζιού συνεχίζονται με τον ίδιο ενθουσιασμό. Ο δικός μου ρόλος πλέον είναι περισσότερο συμβουλευτικός και προσπαθώ να απολαμβάνω περισσότερο τη μουσική χωρίς το άγχος της καθημερινότητας. Μου αρέσει να περνάω χρόνο με την προσωπική μου συλλογή βινυλίων και να ακούω δίσκους όπως παλιά, με ηρεμία και συγκέντρωση. Αυτό που αναπολώ περισσότερο από εκείνες τις εποχές είναι το vinyl digging και το ατελείωτο ψάξιμο στα καφάσια για να βρεις εκείνον τον έναν δίσκο που θα σε ενθουσίαζε. Ήταν μια ολόκληρη διαδικασία ανακάλυψης, χρειαζόταν χρόνο, υπομονή και πραγματικό πάθος για τη μουσική. Μου λείπει επίσης εκείνη η αίσθηση του looking for the perfect beat. Το να ψάχνεις συνεχώς τον επόμενο ήχο, το επόμενο κομμάτι που θα σου δημιουργήσει συναίσθημα ή θα αλλάξει την ενέργεια ενός κλαμπ. Εκείνη η αναζήτηση ήταν που έκανε τη μουσική τόσο μαγική τότε. Νομίζω ότι η μεγαλύτερη παρακαταθήκη του Discobole είναι ότι καταφέραμε να συνδέσουμε τουλάχιστον τρεις γενιές ανθρώπων με την ηλεκτρονική –και όχι μόνο– μουσική κι αυτό συνεχίζεται ακόμα. Άνθρωποι που έρχονταν πιτσιρικάδες στο μαγαζί, σήμερα φέρνουν τα παιδιά τους και αυτό είναι ίσως το πιο όμορφο συναίσθημα. Με κάνει επίσης πολύ περήφανο το ότι βοηθήσαμε στην προώθηση και ανάδειξη πολλών νέων Ελλήνων καλλιτεχνών και γενικότερα στη διαμόρφωση μιας ολόκληρης μουσικής κουλτούρας γύρω από την ηλεκτρονική σκηνή στην Ελλάδα. Νιώθω ότι το Discobole δεν ήταν, τελικά, απλώς ένα δισκάδικο αλλά ένα κομμάτι της μουσικής ιστορίας αυτής της πόλης. Έπειτα από 45 χρόνια στη μουσική βιομηχανία, δύσκολα φοβάμαι κάτι επαγγελματικά. Πήγαμε κι ήρθαμε πολλές φορές, μας ισοπέδωσαν αλλαγές, κρίσεις και τεχνολογίες, αλλά πάντα ξαναχτίζαμε από την αρχή. Αυτό που μου έχει μάθει η ζωή είναι ότι ίσως τελικά να ισχύει αυτό που έλεγε ο Ντέιβιντ Μπόουι: «Tomorrow belongs to those who can hear it coming». Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO