Η περιοχή του Ιπποδρόμου στο Φαληρικό Δέλτα, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αστικής μεταμόρφωσης στην Αθήνα. Από χώρος ιπποδρομιών και έντονης κοινωνικής ζωής, εξελίχθηκε σε έναν σύγχρονο πυρήνα πολιτισμού, εκπαίδευσης και αναψυχής. Οι πρώτες ιπποδρομίες και η επιλογή της περιοχής Η σχέση της περιοχής με τις ιπποδρομίες ξεκινά ήδη από το 1882 , όταν καταγράφονται οι πρώτες οργανωμένες προσπάθειες διεξαγωγής αγώνων στο Φάληρο . Εκείνη την εποχή, το Φαληρικό Δέλτα ήταν μια εκτεταμένη, σχεδόν αδόμητη περιοχή, με φυσικά χαρακτηριστικά που ευνοούσαν τέτοιου είδους δραστηριότητες. Η εγγύτητα στη θάλασσα και η απόσταση από το πυκνοδομημένο κέντρο της Αθήνας καθιστούσαν το σημείο ιδανικό για τη δημιουργία μεγάλων εγκαταστάσεων. Έτσι, σταδιακά διαμορφώθηκαν οι συνθήκες για την ανάπτυξη ενός οργανωμένου ιπποδρομιακού χώρου. Η ίδρυση του Ιπποδρόμου και η καθιέρωσή του Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ξεκινά η κατασκευή του Ιπποδρόμου σε μια έκταση περίπου 300 στρεμμάτων που παραχωρείται από το Δημόσιο. Το 1925 πραγματοποιείται ο πρώτος επίσημος αγώνας , σηματοδοτώντας την έναρξη μιας νέας εποχής για την αθηναϊκή κοινωνία. Ο Ιππόδρομος γρήγορα ξεφεύγει από τα όρια ενός απλού αθλητικού χώρου. Μετατρέπεται σε σημείο συνάντησης για διαφορετικά κοινωνικά στρώματα , από την αριστοκρατία μέχρι τους απλούς πολίτες. Τα Σαββατοκύριακα, οι εξέδρες γεμίζουν, τα στοιχήματα δίνουν ένταση και οι ιπποδρομίες αποκτούν χαρακτήρα θεάματος που συνδυάζει αθλητισμό και κοινωνική ζωή. Πόλεμος, διακοπή και η χρυσή εποχή του Ιπποδρόμου Η λειτουργία του Ιπποδρόμου διακόπτεται κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941–1944), όταν ο χώρος επιτάσσεται. Μετά την απελευθέρωση, ωστόσο, επιστρέφει δυναμικά, μπαίνοντας σε μια από τις πιο χαρακτηριστικές περιόδους της ιστορίας του. Οι δεκαετίες του ’50 και του ’60 αποτελούν την εποχή της μεγάλης ακμής . Οι ιπποδρομίες καθιερώνονται ως βασική κοινωνική έξοδος του Σαββατοκύριακου, προσελκύοντας ένα ιδιαίτερα πολυσυλλεκτικό κοινό. Από την αθηναϊκή ελίτ και τους επιχειρηματίες μέχρι ζευγάρια και οικογένειες, ο Ιππόδρομος μετατρέπεται σε σημείο συνάντησης και προβολής της κοινωνικής ζωής της εποχής. Παράλληλα, ο χώρος αποκτά και πολιτιστική διάσταση . Το 1961 φιλοξενεί το Γ’ Φεστιβάλ Ελαφρού Τραγουδιού , με τη συμμετοχή σημαντικών ονομάτων όπως ο Μανώλης Χιώτης , η Μαίρη Λίντα και η Αλίκη Βουγιουκλάκη , επιβεβαιώνοντας τον ρόλο του ως πολυχώρου ψυχαγωγίας και όχι μόνο αθλητικού θεάματος. Ο Ιππόδρομος εκείνης της περιόδου δεν ήταν απλώς ένας χώρος αγώνων, αλλά ένας ζωντανός καθρέφτης της κοινωνίας της Αθήνας. Η σταδιακή παρακμή και το τέλος Από τη δεκαετία του 1970 και μετά, η εικόνα αρχίζει να αλλάζει. Οι εγκαταστάσεις παλαιώνουν, οι ανάγκες της πόλης μεταβάλλονται και νέες μορφές ψυχαγωγίας περιορίζουν τη δυναμική των ιπποδρομιών. Παρά τη συνέχιση της λειτουργίας του για αρκετά χρόνια, ο Ιππόδρομος χάνει σταδιακά τον κεντρικό του ρόλο. Η οριστική καμπή έρχεται στις αρχές της δεκαετίας του 2000 , όταν οι δραστηριότητες μεταφέρονται στο Μαρκόπουλο , σηματοδοτώντας το τέλος μιας εποχής που είχε ταυτιστεί με την κοινωνική ζωή της Αθήνας. Οι εγκαταστάσεις παύουν να χρησιμοποιούνται και η περιοχή χάνει σταδιακά τη ζωντάνια που τη χαρακτήριζε για δεκαετίες. Το 2008, κατά τη διάρκεια των εργασιών κατεδάφισης των παλιών εγκαταστάσεων, σημειώθηκε μάλιστα ένα τραγικό περιστατικό, όταν ένα παιδί έχασε τη ζωή του ύστερα από ατύχημα με εκσκαφέα, σκιάζοντας την ήδη δύσκολη περίοδο μετάβασης του χώρου. Η εικόνα αυτή, ωστόσο, δεν έμελλε να είναι μόνιμη, καθώς λίγο αργότερα ξεκίνησε ο σχεδιασμός για τη ριζική αξιοποίηση της έκτασης και τη δημιουργία ενός νέου, σύγχρονου τοπόσημου για την πόλη. Η δημιουργία του ΚΠΙΣΝ και η νέα ταυτότητα της περιοχής Στα τέλη της δεκαετίας του 2000 ξεκινά η υλοποίηση του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος , ενός έργου που σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Renzo Piano και χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Η κατασκευή ξεκινά το 2009 και ολοκληρώνεται το 2016, ενώ το 2017 το έργο παραδίδεται στο Ελληνικό Δημόσιο. Το συγκρότημα περιλαμβάνει την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας , την Εθνική Λυρική Σκηνή και ένα μεγάλο δημόσιο πάρκο, δημιουργώντας έναν νέο χώρο ανοιχτό σε όλους τους πολίτες. Σήμερα, το ΚΠΙΣΝ αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς και περιβαλλοντικούς προορισμούς της χώρας, φιλοξενώντας καθημερινά δράσεις, εκδηλώσεις και δραστηριότητες. Η διαδρομή αυτού του τόπου αποτυπώνει την εξέλιξη της ίδιας της πόλης. Από τις κούρσες των αλόγων και το πάθος του στοιχήματος, πέρασε σε μια εποχή πολιτισμού, εξωστρέφειας και ελεύθερης πρόσβασης για όλους. Ένας χώρος που δεν χάθηκε — απλώς άλλαξε ρόλο. Πηγή

Την Κυριακή 26 Απριλίου 2026 επιστρέφει στον Φαληρικό Όρμο ο 17ος Διεθνής Ποσειδώνιος Ημιμαραθώνιος, μαζί με τους παράλληλους αγώνες που κάθε χρόνο συγκεντρώνουν χιλιάδες δρομείς και επισκέπτες στο παραλιακό μέτωπο της Αθήνας. Νέα στοιχεία προστίθενται στη φετινή διοργάνωση του 17ου Ποσειδωνίου Ημιμαραθωνίου, καθώς οι διαδρομές των αγώνων θα περνούν και μέσα από τη Μαρίνα Φλοίσβου , η οποία στηρίζει τη διοργάνωση ως Χορηγός Φιλοξενίας , προσφέροντας μια μοναδική εμπειρία δίπλα στη θάλασσα. Στη φετινή διοργάνωση προστίθεται μια νέα συνεργασία με τις ΣΑΕΚ ΑΛΦΑ , οι οποίες συμμετέχουν ως Αποκλειστικός Εκπαιδευτικός Συνεργάτης , ενισχύοντας τη σύνδεση του αθλητισμού με την εκπαίδευση και τον εθελοντισμό. Την ημέρα των αγώνων, σπουδαστές από διαφορετικούς τομείς σπουδών θα βρίσκονται στο πλευρό των συμμετεχόντων, συμβάλλοντας στην ομαλή διεξαγωγή της διοργάνωσης και στη συνολική εμπειρία δρομέων και επισκεπτών. Στο πλαίσιο της συνεργασίας θα πραγματοποιηθούν δράσεις δημιουργικής απασχόλησης για τα παιδιά που θα συμμετάσχουν στον παιδικό αγώνα 1 χιλιομέτρου, με δραστηριότητες και face painting. Παράλληλα, δρομείς όλων των αποστάσεων θα έχουν τη δυνατότητα να επωφεληθούν από υπηρεσίες αποθεραπείας μετά τον τερματισμό, ενώ για τους συμμετέχοντες και το κοινό θα λειτουργήσει ειδικός χώρος σίτισης με pasta station . Ο 17ος Ποσειδώνιος Ημιμαραθώνιος περιλαμβάνει αγώνες για όλες τις ηλικίες και επίπεδα φυσικής κατάστασης, όπως: ο ημιμαραθώνιος 21,1 χλμ. ο αγώνας 10+ χλμ. ο αγώνας δρόμου 5 χλμ. το δυναμικό βάδισμα 5 χλμ. ο παιδικός αγώνας 1 χλμ. αγώνας κοινωνικής προσφοράς Με κεντρικό μήνυμα «Τρέχω και Βαδίζω. Δίνω αξία στα βήματά μου» , η διοργάνωση επιδιώκει να αναδείξει τη σημασία της καθημερινής άσκησης, ενώ παράλληλα προωθεί την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της κοινωνίας σε θέματα δημόσιας υγείας, όπως η παχυσαρκία και ο σακχαρώδης διαβήτης. Οι εγγραφές για τους αγώνες έχουν ήδη ανοίξει, ενώ οι διοργανωτές καλούν τους ενδιαφερόμενους να δηλώσουν έγκαιρα συμμετοχή, καθώς σε όλες τις διαδρομές ισχύουν ανώτατα όρια συμμετεχόντων.

Με μετάλλιο και υψηλές προσδοκίες για τη συνέχεια ολοκληρώθηκε η παρουσία της Ελλάδας στο 11ο Διεθνές Τουρνουά Ρυθμικής Γυμναστικής Aphrodite Cup 2026, που φιλοξενήθηκε στο Tae Kwon Do του Παλαιού Φαλήρου. Με την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου από την Εθνική Ανσάμπλ Γυναικών ολοκληρώθηκε το 11ο Aphrodite Cup 2026 στο Παλαιό Φάληρο, με την ελληνική ομάδα να ανεβαίνει στο βάθρο στην πρώτη επίσημη εμφάνισή της με νέα σύνθεση. Η Εθνική Ανσάμπλ Γυναικών κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο πρόγραμμα με 3 στεφάνια και 2 ζεύγη κορύνες, συγκεντρώνοντας 22,100 βαθμούς στον τελικό του αγωνίσματος. Με τις Ελευθερία Καντερέ, Αναστασία Κουτσουριδάκη, Κατερίνα Σπανουδάκη, Βασιλική Σπηλιοπούλου και Εστέλλα Φέρρα στο ταπί, η ελληνική ομάδα παρουσίασε ένα ιδιαίτερα ελπιδοφόρο πρόγραμμα, αφήνοντας θετικές εντυπώσεις και αισιόδοξα μηνύματα για τη συνέχεια της αγωνιστικής χρονιάς. Στην πρώτη θέση του τελικού βρέθηκε το Καζακστάν με 24,250 βαθμούς, ενώ τη δεύτερη κατέλαβε η Κύπρος με 22,500, με την Ελλάδα να ακολουθεί στην τρίτη θέση, επιβεβαιώνοντας τη θετική της πορεία. Παράλληλα, η ελληνική ομάδα παρουσίασε εκτός συναγωνισμού το πρόγραμμα με τις 5 μπάλες , αφήνοντας θετικές εντυπώσεις και υποσχέσεις για τη συνέχεια, παρά τη σύνθεση ανάγκης λόγω της απουσίας της τραυματισμένης Μαριάνθης Σιμιτζή . Στο ατομικό γυναικών, η Παναγιώτα Λύτρα άγγιξε το βάθρο, καταλαμβάνοντας την 4η θέση στο σύνθετο ατομικό με 102,650 βαθμούς, ενώ συμμετείχε και σε τελικούς οργάνων. Πολύ κοντά στο μετάλλιο βρέθηκε και η Μυρτώ Κασκαμπά , με 4η θέση στον τελικό της μπάλας. Αξιόλογη ήταν και η παρουσία της Κωνσταντίνας Στολερίου , η οποία κατέλαβε την 8η θέση στον τελικό του στεφανιού με 23,550 βαθμούς. Στην κατηγορία Νεανίδων, η Κατερίνα Παύλου κατέκτησε την 5η θέση στο σύνθετο ατομικό, ενώ συμμετείχε και σε τελικούς οργάνων, με τη Βαλέρια Καμινίδου να σημειώνει επίσης θετικές εμφανίσεις. Ιδιαίτερα θετική ήταν και η παρουσία των ελληνικών σωματείων στο ανσάμπλ νεανίδων, με διακρίσεις για τον Ο.Γ.ΗΡ.Α. και τον Α.Σ. Ευρυθμία Δραπετσώνας , επιβεβαιώνοντας το βάθος και τη δυναμική του αθλήματος στη χώρα μας. Η φετινή διοργάνωση αποτέλεσε μια πραγματική γιορτή της ρυθμικής γυμναστικής, σημειώνοντας ρεκόρ συμμετοχών με αθλήτριες από 38 χώρες και συνολικά 480 μέλη αποστολών από πέντε ηπείρους. Κατά τη διάρκεια των αγώνων, οι αθλήτριες προσέφεραν υψηλού επιπέδου θέαμα, αναδεικνύοντας το ταλέντο και την αισθητική του αθλήματος. Για πρώτη φορά, μάλιστα, οι τελικοί μεταδόθηκαν απευθείας από την ΕΡΤ, ενισχύοντας τη διεθνή προβολή του θεσμού. Παράλληλα, το Aphrodite Cup ανέδειξε για ακόμη μία χρονιά το Παλαιό Φάληρο ως σημαντικό αθλητικό προορισμό. Η παρουσία αθλητών, προπονητών και συνοδών από όλο τον κόσμο ενίσχυσε την τοπική οικονομία και προέβαλε δυναμικά την περιοχή και την Αθηναϊκή Ριβιέρα. Η διοργάνωση υλοποιήθηκε από τον Γυμναστικό Όμιλο Παλαιού Φαλήρου «Η Αρμονία» , με τη συνδιοργάνωση της Ελληνικής Γυμναστικής Ομοσπονδίας και του Δήμου Παλαιού Φαλήρου , υπό την αιγίδα σημαντικών θεσμικών φορέων και με τη στήριξη πλήθους χορηγών. Ιδιαίτερη στιγμή αποτέλεσε και το εργαστήριο Αθλητικής Παιδείας και Αξιών «Δημήτριος Βικέλας», το οποίο ανέδειξε τη σημασία του αθλητισμού ως φορέα αξιών και παιδείας. Σε δήλωσή του, ο Δήμαρχος Παλαιού Φαλήρου Γιάννης Φωστηρόπουλος ανέφερε: «Το Aphrodite Cup αποτελεί πλέον έναν διεθνώς αναγνωρισμένο θεσμό που συνδέεται άρρηκτα με το Παλαιό Φάληρο. Για εμάς, η ρυθμική γυμναστική δεν είναι απλώς ένα άθλημα, αλλά μια ζωντανή παράδοση που εκφράζει αξίες, προσπάθεια και δημιουργικότητα. Θέλω να συγχαρώ θερμά τις αθλήτριες για την εξαιρετική τους παρουσία, καθώς και όλους τους συντελεστές της διοργάνωσης για το υψηλό επίπεδο και την άρτια διεξαγωγή της.» Το Aphrodite Cup 2026 επιβεβαίωσε τη θέση του ως ένας κορυφαίος διεθνής θεσμός, με το Παλαιό Φάληρο να βρίσκεται επάξια στο επίκεντρο της παγκόσμιας ρυθμικής γυμναστικής και του αθλητικού ενδιαφέροντος.

Με κάθε επισημότητα και σε κλίμα εθνικής συγκίνησης θα εορταστεί στο Παλαιό Φάληρο η Εθνική Επέτειος της 25ης Μαρτίου 1821, με εκδηλώσεις που τιμούν την ιστορική μνήμη και την προσφορά των αγωνιστών της ελευθερίας. Ο εορτασμός ξεκινά την Τρίτη 24 Μαρτίου 2026 , με τον γενικό σημαιοστολισμό της πόλης από τις πρωινές ώρες της 23ης Μαρτίου έως και τη δύση του ηλίου της 25ης Μαρτίου. Παράλληλα, θα πραγματοποιηθεί φωταγώγηση δημοσίων και δημοτικών καταστημάτων , καθώς και κτιρίων Ν.Π.Δ.Δ. και τραπεζών κατά τις βραδινές ώρες της 24ης και 25ης Μαρτίου. Ανήμερα της επετείου, την Τετάρτη 25 Μαρτίου 2026 , οι εκδηλώσεις θα ξεκινήσουν στις 07:30 π.μ. με χαρμόσυνη κωδωνοκρουσία των ναών. Στις 10:00 π.μ. θα τελεστεί η επίσημη δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίου Αλεξάνδρου , με την παρουσία των αρχών, φορέων και εκπροσώπων της εκπαιδευτικής κοινότητας. Θα ακολουθήσει στις 10:30 π.μ. η εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας από τη μαθήτρια της Γ’ τάξης του 2ου Γενικού Λυκείου Παλαιού Φαλήρου, Βάγια Καραμανή . Στις 10:50 π.μ. θα πραγματοποιηθεί επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο Πεσόντων Ηρώων , επί της Λεωφόρου Ποσειδώνος. Η μαθητική παρέλαση θα ξεκινήσει στις 11:15 π.μ. στη Λεωφόρο Ποσειδώνος (από την οδό Νηρηίδων έως την οδό Άτλαντος), με διάρκεια που εκτιμάται από 40 έως 60 λεπτά. Οι εκδηλώσεις θα ολοκληρωθούν με παραδοσιακούς χορούς από το χορευτικό τμήμα της Ένωσης Ηπειρωτών Νέας Σμύρνης – Παλαιού Φαλήρου «Η Τιτάνη» , που θα παρουσιαστούν στην Πλατεία Φλοίσβου . Ο Δήμος Παλαιού Φαλήρου καλεί τους πολίτες να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις, τιμώντας την εθνική επέτειο και διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη της ιστορίας μας. Εορτασμóς 25ης Μαρτίου στο Παλαιό Φάληρο 📅 Τρίτη 24/3 🎌 Σημαιοστολισμός (23–25 Μαρτίου) 💡 Φωταγώγηση δημοσίων κτιρίων & καταστημάτων 📅 Τετάρτη 25/3 🔔 07:30 – Κωδωνοκρουσία ναών ⛪ 10:00 – Δοξολογία (Ι.Ν. Αγ. Αλεξάνδρου) 🎤 10:30 – Πανηγυρικός λόγος 🌿 10:50 – Κατάθεση στεφάνων 🎺 11:15 – Παρέλαση (Λ. Ποσειδώνος) 💃 12:30 – Παραδοσιακοί χοροί (Πλ. Φλοίσβου)

Με μεγάλη συμμετοχή και έντονο ενδιαφέρον από πολίτες κάθε ηλικίας πραγματοποιήθηκε η Ημέρα Υιοθεσίας στο Πάρκο Φλοίσβου, μια ξεχωριστή δράση του Δήμου Παλαιού Φαλήρου αφιερωμένη στην αγάπη και τη φροντίδα των αδέσποτων ζώων. Μικροί και μεγάλοι έδωσαν το «παρών» στην Ημέρα Υιοθεσίας στο Φλοίσβο , γνώρισαν από κοντά σκυλάκια και γατάκια που φιλοξενούνται υπό την ευθύνη του Δήμου, ενώ πολλοί προχώρησαν στο πιο ουσιαστικό βήμα: άνοιξαν την καρδιά και το σπίτι τους, προσφέροντας σε ένα αδέσποτο ζώο μια δεύτερη ευκαιρία για ζωή. Η εκδήλωση εξελίχθηκε σε μια πραγματική γιορτή ευαισθητοποίησης, αναδεικνύοντας τη σημασία της υπεύθυνης υιοθεσίας και της προστασίας των ζώων. Τον συντονισμό της δράσης είχε η Εντεταλμένη Υιοθεσιών Αδέσποτων του Δήμου, κα. Κατερίνα Λέμη , με τη συμβολή φιλοζωικών σωματείων, εθελοντικών ομάδων και φορέων της πόλης να είναι καθοριστική. Μεταξύ αυτών, το Φιλοζωικό & Πολιτιστικό Σωματείο Παλαιού Φαλήρου , η Φιλοζωική & Περιβαλλοντική Δράση Εθελοντών Παλαιού Φαλήρου – Νέας Σμύρνης , η Ένωση Φιλόζωων Εθελοντών Παλαιού Φαλήρου , καθώς και η Ένωση Συλλόγων Γονέων , μαθητικές ομάδες και ενεργοί πολίτες που στηρίζουν διαχρονικά τέτοιες πρωτοβουλίες. Παρών στην Ημέρα Υιοθεσίας στο Φλοίσβο  ήταν ο Δήμαρχος Παλαιού Φαλήρου, Γιάννης Φωστηρόπουλος , καθώς και εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, φιλοζωικών σωματείων, εθελοντικών ομάδων και ενεργοί πολίτες, επιβεβαιώνοντας τη σημασία της συνεργασίας για την προώθηση της φιλοζωίας . Σε δήλωσή του, ο Δήμαρχος ανέφερε: «Η σημερινή εικόνα μάς γεμίζει αισιοδοξία. Βλέπουμε συμπολίτες μας να ανταποκρίνονται με πραγματικό ενδιαφέρον και αγάπη, δίνοντας στα αδέσποτα ζώα την ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή. Θέλω να ευχαριστήσω θερμά όλους όσοι συνέβαλαν στην επιτυχία της δράσης και να τονίσω ότι ο Δήμος θα συνεχίσει να επενδύει σε πρωτοβουλίες που προάγουν τον σεβασμό και τη φροντίδα προς κάθε μορφή ζωής.» Η θερμή ανταπόκριση των πολιτών απέδειξε για ακόμη μία φορά πως όταν υπάρχει συνεργασία, ευαισθησία και διάθεση προσφοράς, μπορούν να γίνουν ουσιαστικά βήματα για τη βελτίωση της καθημερινότητας των αδέσποτων ζώων. Το μήνυμα της ημέρας ήταν σαφές: η φροντίδα, η υπευθυνότητα και η αγάπη μπορούν να αλλάξουν ζωές. Και το ταξίδι για την ευζωία των αδέσποτων συνεχίζεται, μέχρι κάθε ζώο να βρει το δικό του σπίτι.

Στο 3rd Hellenic Public Property Conference 2026 της ΕΤΑΔ συμμετείχε ο Δήμαρχος Παλαιού Φαλήρου Γιάννης Φωστηρόπουλος, αναδεικνύοντας τον καθοριστικό ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας, με επίκεντρο τη βιώσιμη ανάπτυξη και τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών. Στο επίκεντρο του διαλόγου βρέθηκαν οι προκλήσεις αλλά και οι ευκαιρίες που διαμορφώνονται για τους Δήμους, σε μια περίοδο όπου η δημόσια περιουσία μπορεί να αποτελέσει ουσιαστικό εργαλείο ανάπτυξης με κοινωνικό πρόσημο. Κοινή διαπίστωση ήταν πως η αξιοποίησή της απαιτεί ολοκληρωμένο σχεδιασμό και όχι αποσπασματικές παρεμβάσεις, ώστε να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών. Καθοριστικός αναδείχθηκε ο ρόλος των Δήμων στον σχεδιασμό και την εφαρμογή πολιτικών για τη δημόσια ακίνητη περιουσία. Όπως επισημάνθηκε, η Τοπική Αυτοδιοίκηση , λόγω της άμεσης επαφής με τον πολίτη, γνωρίζει καλύτερα τις ανάγκες κάθε περιοχής και μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη λήψη αποφάσεων. Ξεχωριστή αναφορά έγινε στο Παλαιό Φάληρο , καθώς μεγάλο μέρος της παραλιακής ζώνης και βασικών υποδομών παραμένει υπό κρατική ιδιοκτησία και διαχείριση φορέων όπως η ΕΤΑΔ . Έτσι, προκύπτει η ανάγκη στενής συνεργασίας μεταξύ κράτους και Τοπικής Αυτοδιοίκησης , ώστε οι χώροι αυτοί να αξιοποιούνται προς όφελος των πολιτών. Ο Δήμαρχος Παλαιού Φαλήρου Γιάννης Φωστηρόπουλος υπογράμμισε ότι η δημόσια περιουσία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποσπασματικά, αλλά ως εργαλείο που οφείλει να υπηρετεί τον πολίτη, διασφαλίζοντας ανοιχτούς, προσβάσιμους και λειτουργικούς χώρους για όλους. Παράλληλα, τόνισε τη σημασία της ενεργούς συμμετοχής της Αυτοδιοίκησης στον σχεδιασμό και στη λήψη αποφάσεων. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε: «Η δημόσια ακίνητη περιουσία αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο ανάπτυξης για τις πόλεις μας, αρκεί να αξιοποιείται με τρόπο που να υπηρετεί τους πολίτες. Στο Παλαιό Φάληρο, όπου μεγάλο μέρος του παραλιακού μετώπου και βασικών υποδομών ανήκει στο Δημόσιο, επιδιώκουμε μια ουσιαστική συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς. Ταυτόχρονα, διεκδικούμε ενεργά τον ρόλο που μας αναλογεί, ώστε οι χώροι αυτοί να παραμένουν ανοιχτοί, προσβάσιμοι και λειτουργικοί για όλους. Η Αυτοδιοίκηση πρέπει να έχει λόγο και ρόλο στον σχεδιασμό, γιατί βρίσκεται πιο κοντά στον πολίτη και στις πραγματικές του ανάγκες.» Η παρέμβαση του Δημάρχου Παλαιού Φαλήρου στο 3rd Hellenic Public Property Conference 2026 ανέδειξε την ανάγκη επαναπροσδιορισμού του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζεται η δημόσια περιουσία στη χώρα μας. Όπως προέκυψε και από τη συζήτηση, η ουσιαστική συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελεί βασική προϋπόθεση για έναν σχεδιασμό που θα συνδυάζει την ανάπτυξη με την κοινωνική ανταποδοτικότητα. Σε μια περίοδο όπου οι πόλεις μετασχηματίζονται και οι ανάγκες των πολιτών αυξάνονται, το ερώτημα «σε ποιον ανήκει η πόλη» αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Η απάντηση περνά μέσα από συνεργασίες, διαφάνεια και πολιτικές που υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον. πηγή

Ο Φλοίσβος Παλαιού Φαλήρου Members Paron δεν κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδας, όμως αποχώρησε από τον τελικό με το κεφάλι ψηλά, γεμίζοντας περηφάνια το Παλαιό Φάληρο για την προσπάθεια και την εικόνα του. Η ομάδα του Κώστα Χριστοφιδέλη στάθηκε απέναντι σε έναν έμπειρο και ποιοτικό αντίπαλο, όπως ο Παναθηναϊκός , και απέδειξε πως μόνο τυχαία δεν βρέθηκε στον τελικό. Με πάθος, ένταση και αγωνιστικό θάρρος, διεκδίκησε μέχρι το τέλος το τρόπαιο, φτάνοντας μια ανάσα από μια ιστορική επιτυχία. Η διαδρομή μέχρι τον τελικό μόνο εύκολη δεν ήταν. Απέναντι σε δυνατούς αντιπάλους όπως ο Ολυμπιακός , ο Μίλωνας και ο Πανιώνιος , ο Φλοίσβος Members Paron έδειξε χαρακτήρα και ποιότητα, χτίζοντας βήμα-βήμα την πορεία του μέχρι τον μεγάλο τελικό. Ο αγώνας Στον αγώνα, ο Φλοίσβος μπήκε δυνατά και έδειξε από νωρίς τις διαθέσεις του. Με καλή υποδοχή και αποτελεσματικότητα στην επίθεση, πήρε το πρώτο σετ (22-25), αιφνιδιάζοντας τον Παναθηναϊκό . Οι «πράσινοι» αντέδρασαν στο δεύτερο σετ , εκμεταλλευόμενοι την πίεση στο σερβίς και κάποια λάθη των «μπλε», φτάνοντας στην ισοφάριση (25-20). Στο τρίτο σετ , η ομάδα του Παλαιού Φαλήρου έδειξε ξανά την ποιότητά της. Με σωστές επιλογές στην επίθεση και δυναμική παρουσία στο μπλοκ, πήρε εκ νέου προβάδισμα (20-25), φέρνοντας το παιχνίδι στα μέτρα της και δείχνοντας ικανή για την υπέρβαση. Ωστόσο, στο τέταρτο σετ ο Παναθηναϊκός ανέβασε την απόδοσή του και με πίεση από το σερβίς και αποτελεσματικότητα στην επίθεση, ισοφάρισε (25-16), στέλνοντας τον τελικό στο tie break . Εκεί, η εμπειρία και η ποιότητα των «πρασίνων» έκαναν τη διαφορά, με τον Φλοίσβο να παλεύει, αλλά να μην καταφέρνει να ολοκληρώσει την ανατροπή, γνωρίζοντας την ήττα με 15-9. Παρά το αποτέλεσμα, η εικόνα της ομάδας αφήνει μόνο θετικά στοιχεία. Ο Φλοίσβος Members Paron απέδειξε ότι ανήκει στο υψηλό επίπεδο και ότι έχει τις βάσεις για ακόμη μεγαλύτερες επιτυχίες στο μέλλον, κερδίζοντας το πιο σημαντικό: την αναγνώριση και την περηφάνια του κόσμου του. Στατιστικά αγώνα Σετ:  3-2 (22-25, 25-20, 20-25, 25-16, 15-9) Διακύμανση: 1ο σετ: 22-25 2ο σετ: 25-20 3ο σετ: 20-25 4ο σετ: 25-16 5ο σετ: 15-9 Οι πόντοι του Παναθηναϊκού προήλθαν από 9 άσους, 65 επιθέσεις, 13 μπλοκ και 20 λάθη αντιπάλων ενώ του Φλοίσβου από 4 άσους, 44 επιθέσεις, 14 μπλοκ και 33 λάθη αντιπάλων ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ (Δημήτρης Ανδρεόπουλος): Γκάσμαν 14 (7/17 επ., 2 άσοι, 5 μπλοκ), Γιάντσουκ 16 (13/25 επ., 3 άσοι, 48% υπ. – 24% άριστες), Νίλσεν 22 (22/38 επ.), Βουλκίδης 13 (9/14 επ., 4 μπλοκ), Σπιρίτο 4 (2 άσοι, 2 μπλοκ), Πρωτοψάλτης 14 (10/19 επ., 2 άσοι, 2 μπλοκ, 47% υπ. – 18% άριστες) / Χανδρινός (λ., 78% υπ. – 41% άριστες), Κασαμπαλής, Παπαλεξίου 1 (1/1 επ.), Ανδρεόπουλος Χ. 3 (3/7 επ., 44% υπ. – 22% άριστες), Μανδηλάρης ΦΛΟΙΣΒΟΣ (Κώστας Χριστοφιδέλης): Χαραλαμπίδης 4 (0/3 επ., 1 άσος, 3 μπλοκ), Φαν Χάρντερεν 11 (7/30 επ., 2 άσοι, 2 μπλοκ, 50% υπ. – 15% άριστες), Βουτσίτσεβιτς 17 (15/31 επ., 1 άσος, 1 μπλοκ), Αρμενάκης 11 (5/7 επ., 6 μπλοκ), Βιλιμάνοβιτς 5 (4/5 επ., 1 μπλοκ) / Σωνάκης (λ., 32% υπ. – 4% άριστες), Κόβαρ 1 (1/4 επ., 50% υπ. – 50% άριστες), Μαλλές, Παπαδόπουλος Η.

Η αντίστροφη μέτρηση για το 11ο Aphrodite Cup κορυφώθηκε με τη συνέντευξη Τύπου της διοργάνωσης, που φιλοξενήθηκε στο TGI Fridays στη Μαρίνα Φλοίσβου, παρουσία εκπροσώπων της αυτοδιοίκησης, της ομοσπονδίας, της διοργάνωσης και των αθλητριών. Το «παρών» έδωσαν η πρόεδρος του Γ.Ο.Π.Φ. «Η Αρμονία» Ελένη Μιχοπούλου , ο Δήμαρχος Παλαιού Φαλήρου Γιάννης Φωστηρόπουλος , ο πρόεδρος της Ελληνικής Γυμναστικής Ομοσπονδίας Βασίλης Τσολακίδης , η Βασιλική Μιλλούση ως εκπρόσωπος της Περιφέρειας Αττικής, καθώς και οι αθλήτριες της Εθνικής ομάδας Μαριάνθη Σιμιτζή και Αναστασία Καγκάλου . Ο Δήμαρχος Παλαιού Φαλήρου, Γιάννης Φωστηρόπουλος , ανέδειξε τη σημασία της διοργάνωσης για την πόλη, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά: «Το Aphrodite Cup αποδεικνύει πως όταν οι άνθρωποι με θέληση στοχεύουν σε κάτι, μπορούν να το πετύχουν. Έχουμε φτάσει σήμερα ουσιαστικά να ταυτίζεται η ρυθμική γυμναστική με το Παλαιό Φάληρο». Παράλληλα, υπογράμμισε ότι τέτοιες διοργανώσεις αποτελούν βασικό πυλώνα για τη διεκδίκηση του τίτλου της Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας Αθλητισμού 2027 , ενισχύοντας τη θέση της πόλης στον διεθνή αθλητικό χάρτη. Από την πλευρά της Ελληνικής Γυμναστικής Ομοσπονδίας , ο πρόεδρος Βασίλης Τσολακίδης χαρακτήρισε το Aphrodite Cup ως έναν σημαντικό αγωνιστικό σταθμό για τις εθνικές ομάδες, τονίζοντας ότι σηματοδοτεί ένα νέο ξεκίνημα, με ανανεωμένη τεχνική καθοδήγηση και τη συμμετοχή τόσο του ανσάμπλ όσο και των αθλητριών του ατομικού. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στη συμβολή των φορέων και της Περιφέρειας Αττικής, με τη Βασιλική Μιλλούση να επισημαίνει τη σημασία της στήριξης των αθλητικών υποδομών και να εκφράζει την αισιοδοξία για θετικές εξελίξεις το επόμενο διάστημα. Από την πλευρά της διοργάνωσης, η πρόεδρος του Γ.Ο.Π.Φ. «Η Αρμονία», Ελένη Μιχοπούλου , αναφέρθηκε στη διαδρομή και την εξέλιξη του θεσμού, αλλά και στις δυσκολίες που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το άθλημα: «Φτάσαμε στο 11ο Aphrodite Cup και αντέχουμε. Πολλά από αυτά που είχα ως όραμα επιτεύχθηκαν μέσα από τη συνεργασία, όμως η ρυθμική γυμναστική δεν βρίσκεται στις προτεραιότητες της Πολιτείας όσον αφορά τις υποδομές». Παράλληλα, ο αντιπρόεδρος του Γ.Ο.Π.Φ. «Η Αρμονία», Γιώργος Καζαντζόπουλος , στάθηκε στη δυναμική της διοργάνωσης, επισημαίνοντας ότι το Aphrodite Cup έχει καθιερωθεί ως ένας διεθνής θεσμός υψηλών προδιαγραφών, που προσελκύει κάθε χρόνο αποστολές από όλο τον κόσμο. Όπως ανέφερε, η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, η φιλοξενία και η συμβολή των εθελοντών αποτελούν βασικούς παράγοντες της επιτυχίας, ενώ δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει όλους τους φορείς και τους χορηγούς που στηρίζουν τη διοργάνωση. Στο κλίμα της διοργάνωσης αναφέρθηκαν και οι ίδιες οι αθλήτριες, μεταφέροντας την ανυπομονησία αλλά και τη σημασία του αγώνα για την αγωνιστική τους πορεία. Η Αναστασία Καγκάλου υπογράμμισε ότι στόχος της είναι η όσο το δυνατόν καλύτερη εκτέλεση των προγραμμάτων της και η πρόκριση στους τελικούς, εκφράζοντας παράλληλα τη χαρά της για την υποστήριξη του κόσμου. Από την πλευρά της, η Μαριάνθη Σιμιτζή στάθηκε στο νέο ξεκίνημα της ομάδας Ανσάμπλ, επισημαίνοντας ότι η συνεργασία με τη νέα προπονήτρια έχει φέρει ανανέωση, ενότητα και υψηλούς στόχους: «Είμαστε έτοιμες να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό στο Aphrodite Cup». Προβληματισμός για τις υποδομές και το μέλλον του σταδίου Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε το σκέλος των ερωτήσεων από τους δημοσιογράφους, όπου κυριάρχησε ο προβληματισμός για τις επικείμενες αλλαγές στις αθλητικές εγκαταστάσεις του Παλαιού Φαλήρου . Στο επίκεντρο τέθηκε το μέλλον του σταδίου Tae Kwon Do , με ερωτήματα γύρω από το αν οι σχεδιαζόμενες αλλαγές ενδέχεται να επηρεάσουν τη φιλοξενία μεγάλων διοργανώσεων και συνολικά τη λειτουργία του χώρου. Απαντώντας, ο Δήμαρχος Παλαιού Φαλήρου υπογράμμισε ότι η παραχώρηση της εγκατάστασης στην Περιφέρεια Αττικής αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου σχεδιασμού αξιοποίησης, τονίζοντας ότι στόχος είναι η αναβάθμιση και η καλύτερη λειτουργία της. Παράλληλα, επισήμανε ότι η ρυθμική γυμναστική συγκαταλέγεται στα αθλήματα που αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε κατάλληλες υποδομές, γεγονός που καθιστά κρίσιμη τη διατήρηση και ενίσχυση των διαθέσιμων χώρων. Το κλίμα της συζήτησης κατέδειξε ότι, πέρα από τη διεθνή λάμψη της διοργάνωσης, το ζήτημα των υποδομών παραμένει κομβικό για το μέλλον του αθλήματος. Ένα διεθνές ραντεβού με μέλλον Το Aphrodite Cup έχει πλέον καθιερωθεί ως μία από τις σημαντικότερες διοργανώσεις ρυθμικής γυμναστικής, συγκεντρώνοντας κάθε χρόνο αθλήτριες υψηλού επιπέδου από όλο τον κόσμο. Η ποιότητα της διοργάνωσης, η εμπειρία των διοργανωτών και η στήριξη εθελοντών και φορέων συμβάλλουν καθοριστικά στην επιτυχία της, ενισχύοντας τη θέση του Παλαιού Φαλήρου στον διεθνή αθλητικό χάρτη. Το 11ο Διεθνές Τουρνουά Aphrodite Cup διοργανώνεται από τον Γυμναστικό Όμιλο Παλαιού Φαλήρου «Η Αρμονία» , με συνδιοργανωτές την Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία και τον Δήμο Παλαιού Φαλήρου , με θεσμικό υποστηρικτή το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού , υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Αττικής και με την υποστήριξη της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής . Στο πλαίσιο της διοργάνωσης, την Κυριακή 22 Μαρτίου (14:30 - 15:30) θα πραγματοποιηθεί το εργαστήρι Αθλητικής Παιδείας και Αξιών «Δημήτριος Βικέλας» της Οργανωτικής Επιτροπής του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, ενώ θα δοθεί μετάλλιο συμμετοχής σε όλα τα παιδιά που θα λάβουν μέρος. Τη διοργάνωση ενισχύουν ως χορηγοί η Kapola Gymnastics , ο Όμιλος Ιατρικού Αθηνών - Ιατρικό Παλαιού Φαλήρου , το Coral Hotel , η Μαρίνα Φλοίσβου , η Gianni Rodini και το TGI Fridays , ενώ χορηγοί επικοινωνίας είναι η ΕΡΤ και η ΕΡΑ ΣΠΟΡ . Το Aphrodite Cup είναι ενταγμένο στο επίσημο αγωνιστικό ημερολόγιο της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Γυμναστικής (World Gymnastics), έχει την υποστήριξη της περιβαλλοντικής οργάνωσης «Ινστιτούτο Ομάδα για τον Κόσμο - Περιβαλλοντική Συμμαχία 2004+» και προωθεί τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών. Το τριήμερο που ξεκινά αναμένεται να μετατρέψει το Φάληρο σε ένα ζωντανό κέντρο αθλητισμού, όπου η προσπάθεια, η αισθητική και η διεθνής παρουσία θα συναντηθούν στο ίδιο ταπί.

Σε πλήρη λειτουργία επανέρχεται η Γραμμή 6 του Τραμ «Πικροδάφνη – Σύνταγμα», καθώς αποκαταστάθηκε η κυκλοφορία σε όλο το μήκος της, μετά την επαναλειτουργία των στάσεων «Λ. Βουλιαγμένης», «Ζάππειο» και «Σύνταγμα». Για τους κατοίκους του Παλαιού Φαλήρου, η γραμμή 6 του Τραμ αποτελεί βασικό μέσο μετακίνησης προς το κέντρο της Αθήνας. Το προηγούμενο διάστημα, η διακοπή στο τμήμα «Σύνταγμα – Φιξ» είχε δημιουργήσει δυσκολίες και καθυστερήσεις, λόγω των έργων που πραγματοποιήθηκαν στη λεωφόρο Βασιλίσσης Όλγας. Με την ολοκλήρωση των παρεμβάσεων από την «Ανάπλαση Δημοσίων Χώρων Α.Ε.» , το Τραμ επανέρχεται πλέον κανονικά, αποκαθιστώντας μια κρίσιμη συγκοινωνιακή σύνδεση για τα νότια προάστια. Η πλήρης λειτουργία της γραμμής εξασφαλίζει πλέον πιο άμεση και άνετη πρόσβαση στο κέντρο, χωρίς μετεπιβιβάσεις και καθυστερήσεις, βελτιώνοντας αισθητά την καθημερινότητα των πολιτών.

Το Παλαιό Φάληρο ζει ιστορικές στιγμές. Ο Φλοίσβος πραγματοποίησε μια από τις μεγαλύτερες ανατροπές των τελευταίων ετών στο ελληνικό βόλεϊ, επικρατώντας με 3-2 του Πανιωνίου και εξασφαλίζοντας για πρώτη φορά την πρόκρισή του στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Η ομάδα του Κώστα Χριστοφιδέλη , αν και βρέθηκε πίσω με 0-2 σετ απέναντι σε έναν ιδιαίτερα ανταγωνιστικό Πανιώνιο , δεν λύγισε. Με πάθος, ενέργεια και τη στήριξη του κόσμου, οι Φαληριώτες γύρισαν το παιχνίδι και απέδειξαν ότι διαθέτουν χαρακτήρα και νοοτροπία νικητή. Ο Πανιώνιος είχε τον έλεγχο στα δύο πρώτα σετ και έδειχνε ικανός να «κλειδώσει» την πρόκριση, όμως ο Φλοίσβος αντέδρασε την κατάλληλη στιγμή. Με αντεπίθεση διαρκείας, πίεση στο σερβίς και καλύτερες επιλογές στις κρίσιμες φάσεις, άλλαξε τη ροή του αγώνα και έφερε το ματς στα ίσια. Καθοριστικός για ακόμη μία φορά ήταν ο Μάρτεν Φαν Γκάρντερεν , που ηγήθηκε επιθετικά, ενώ σημαντικές λύσεις έδωσαν οι Παπαδόπουλος και Καπετανίδης στα κρίσιμα σημεία. Ο Φλοίσβος βρήκε απαντήσεις όταν όλα έμοιαζαν χαμένα και με αντεπίθεση διαρκείας έφερε το παιχνίδι στα ίσια, πριν «καθαρίσει» το tie break με αποφασιστικότητα. Πρόκειται για μια νίκη που ξεπερνά τα όρια μιας απλής πρόκρισης. Είναι η επιβράβευση μιας διαρκούς προσπάθειας που γίνεται τα τελευταία χρόνια στο Παλαιό Φάληρο , με τον σύλλογο να εξελίσσεται και να ανεβαίνει επίπεδο. Πλέον, ο Φλοίσβος ετοιμάζεται για τη μεγαλύτερη πρόκληση της ιστορίας του, τον τελικό απέναντι στον Παναθηναϊκό , κουβαλώντας μαζί του όχι μόνο την αγωνιστική του αξία, αλλά και την περηφάνια μιας ολόκληρης πόλης. Το Παλαιό Φάληρο έχει κάθε λόγο να αισθάνεται περήφανο. Στατιστικά Αγώνα Σετ:  3-2 (20-25, 24-26, 28-26, 25-23, 15-10) Διακύμανση: 1ο σετ: 8-7, 12-16, 13-21, 20-25 2ο σετ: 7-8, 16-15, 21-20, 24-26 3ο σετ: 7-8, 14-16, 21-18, 28-26 4ο σετ: 8-5, 16-15, 21-19, 25-23 5ο σετ: 5-3, 10-9, 12-9, 15-10 Α.Ο. ΦΛΟΙΣΒΟΣ MEMBERS PARON (Κώστας Χριστοφιδέλης):  Χαραλαμπίδης 9 (6/10 επ., 3 μπλοκ), Βαν Γκάρντερεν 32 (29/59 επ., 2 άσσοι, 1 μπλοκ, 50% υπ. – 33% άριστες), Βουτσίσεβιτς 8 (7/12 επ., 1 άσσος), Καπετανίδης 12 (11/24 επ., 1 άσσος, 50% υπ. – 21% άριστες), Αρμενάκης 2 (1/3 επ., 1 μπλοκ), Βιλιμάνοβιτς 1 (1/4 επ.) / Σωνάκης (λ, 68% υπ. – 36% άριστες), Κόβαρ 3 (1/8 επ., 2 άσσοι, 21% υπ. – 14% άριστες), Μελλές 2 (1/5 επ., 1 μπλοκ), Παπαδόπουλος Η. 16 (15/33 επ., 1 μπλοκ). ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ Γ.Σ.Σ. (Αργύρης Ψάρρας):  Μπούσα 33 (24/55 επ., 5 άσσοι, 3 μπλοκ), Τίελ 1 (1/3 επ.), Μπίσετ, Κάτιτς 9 (8/28 επ., 1 μπλοκ, 70% υπ. – 40% άριστες), Μπαρμπούνης 19 (1/7/39 επ., 1 άσσος, 1 μπλοκ, 49% υπ. – 26% άριστες), Μπάσης 5 (2/6 επ., 2 άσσοι, 1 μπλοκ) / Γκούζντα (λ, 63% υπ. – 50% άριστες), Δρογκάρης, Χατζηνικολάου, Δανιήλ 9 (7/12 επ., 2 μπλοκ).

Οι δύο συλλήψεις στο Παλαιό Φάληρο οδήγησαν στην εξιχνίαση 21 κλοπών από καταστήματα στα Νότια Προάστια, έπειτα από έρευνα των αστυνομικών αρχών. Η υπόθεση αποκαλύφθηκε το βράδυ της 17ης Μαρτίου , όταν αστυνομικοί της Άμεσης Δράσης σταμάτησαν για έλεγχο όχημα που κινούνταν στην περιοχή και κρίθηκε ύποπτο. Κατά τον έλεγχο βρέθηκαν στο εσωτερικό του αυτοκινήτου κοσμήματα, προϊόντα και το χρηματικό ποσό των 920 ευρώ , με τους αστυνομικούς να προχωρούν σε δύο συλλήψεις στο Παλαιό Φάληρο. Συνελήφθησαν ένας 39χρονος άνδρας και μία 47χρονη γυναίκ α, οι οποίοι οδηγήθηκαν στην Υποδιεύθυνση Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Νοτιοανατολικής Αττικής . Από την προανάκριση προέκυψε ότι ο 39χρονος φέρεται να είναι ο βασικός δράστης των 21 κλοπών , που πραγματοποιήθηκαν το τελευταίο διάστημα σε διάφορες περιοχές των Νοτίων Προαστίων . Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, στόχευε κυρίως καταστήματα με κοσμήματα και ηλεκτρονικά είδη, παραβιάζοντας εισόδους ή σπάζοντας βιτρίνες, αφαιρώντας χρήματα και αντικείμενα αξίας. Το παράνομο οικονομικό όφελος που αποκόμισε εκτιμάται ότι ξεπερνά τις 7.400 ευρώ . Σε βάρος των δύο συλληφθέντων σχηματίστηκε δικογραφία για διακεκριμένες κλοπές , ενώ οδηγήθηκαν στον αρμόδιο εισαγγελέα.

Από τα παιδικά χρόνια στο Παλαιό Φάληρο και τις πρώτες καλλιτεχνικές ανησυχίες, μέχρι τη διαμόρφωση ενός ηθοποιού που ισορροπεί ανάμεσα στη σκηνή, τη μουσική και την προσωπική αναζήτηση, ο Κωνσταντίνος Μπιμπής αφηγείται τη ζωή του... «Μεγάλωσα στο Παλαιό Φάληρο . Η μητέρα μου ήρθε με τους Έλληνες μετανάστες από την Κωνσταντινούπολη , οι οποίοι ήρθαν εδώ μέσα στη Χούντα. Στην ουσία ήταν ένας, ξεριζωμός, για αυτούς τους ανθρώπους», λέει ο ΠαλαιοΦαληριώτης Κωνσταντίνος Μπιμπής σε μία συνέντευξη-χείμαρρο στο Βοvary και συνεχίζει: «Μεγαλώσαμε στο Παλαιό Φάληρο , όπου πήγε ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων μεταναστών της Κωνσταντινούπολης εκείνης της εποχής - μαζί με τη Νέα Σμύρνη . Ζούσαμε σε ένα μικρό διαμέρισμα, ώστε να καταφέρουν οι γονείς μου να μαζέψουν χρήματα για ένα δικό τους σπίτι. Μέναμε όλοι μαζί, με τη γιαγιά μου, τη θεία μου, τη μητέρα μου, τον πατέρα μου, τον αδερφό μου… Ήμασταν, δηλαδή, κάπως στριμωγμένοι! Αλλά αυτό είχε και μία γλύκα. Επιστρέφω σε αυτά τα χρόνια με ευγνωμοσύνη, γιατί με διαμόρφωσαν σαν άνθρωπο. Διαμόρφωσαν έως ένα σημείο και τη συνείδηση εργατικής τάξης στην οποία ανήκω. Και με έναν τρόπο και την έννοια της κοινότητας που έφεραν οι γυναίκες της Κωνσταντινούπολης στην Ελλάδα. Ποτέ, δηλαδή, δεν αισθάνθηκα ότι βιώνω αυτή την αυστηρά πυρηνική οικογένεια, την εικόνα της “μικροαστικής” οικογένειας, που έχουμε στο μυαλό μας για την την Αθήνα των ‘80s και ‘90s. Ήμουν ήσυχο παιδί . Άργησε πολύ να γεννηθεί ο αδερφός μου, οπότε έμαθα να παίζω μόνος μου. Οι γονείς μου δούλευαν σχεδόν όλη μέρα, οπότε τα πρώτα χρόνια της ζωής μου τα πέρασα με τη γιαγιά μου από την Κωνσταντινούπολη, η οποία ήταν και η καλύτερη μου φίλη. Μου έμαθε να διαβάζω και να μετράω πριν πάω στο σχολείο. Έκανε και μερικές αποτυχημένες προσπάθειες να μάθω τουρκικά, αλλά δεν τα καταφέραμε. Οπότε, περνούσα πολύ χρόνο μαζί της, πολύ χρόνο μόνος μου. Μετά πήγα στο σχολείο και άρχισα και εγώ να ανοίγομαι λίγο περισσότερο». « Μου άρεσε πολύ το σχολείο . Ωστόσο, ξέρεις, κάπως όλα αυτά τα πράγματα είναι και λίγο… τυχαία. Δηλαδή, δεν πιστεύω ότι ένα παιδί γεννιέται με αγάπη για το σχολείο. Στη δική μου περίπτωση, μέσα από τη γιαγιά μου και τη μεγάλη της αγάπη για τη γνώση, είχα αποκτήσει αυτό το μικρόβιο της περιέργειας -χωρίς ιδιαίτερη πίεση από κανέναν. Έτσι μπήκα στο σχολείο με όρεξη να μαθαίνω και να προχωράω. Και αυτή η όρεξη δεν σταμάτησε ποτέ. Δεν θα έλεγα ότι βρισκόμουν σε μια οικογένεια η οποία, ας πούμε, ήταν ευρέως φιλότεχνη. Καθόλου θεατρόφιλη. Το σινεμά άρεσε πολύ και στη μητέρα μου και στη γιαγιά μου, οπότε από πολύ νεαρή ηλικία με πηγαίνανε στο σινεμά και πραγματικά το αγάπησα πολύ μικρός. Τις προάλλες γελάγαμε με την παρέα μου, γιατί λέγαμε ότι οι γονείς μας μάς πήγαν να δούμε τον "Τιτανικό" 10 χρονών, κάτι που τώρα - στην εποχή του Political Correct- αυτό δεν θα συνέβαινε. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ, πραγματικά είχα πάθει σοκ! Ωστόσο, αν και δεν ήταν ιδιαίτερα φιλότεχνη η οικογένειά μου, υπήρχαν τα ερεθίσματα. Υπήρχαν δίσκοι, ας πούμε. Υπήρχε μουσική εκεί διαθέσιμη για μένα. Υπήρχε μια βιβλιοθήκη πολύ μεγάλη εκεί για μένα. Δηλαδή, υπήρχαν τα πράγματα σαν υλικά αντικείμενα τριγύρω μου. Είχα πρόσβαση στη γνώση και έμενε να τα ανακαλύψω». «Τελειώνω το σχολείο και περνάω φιλολογία, αλλά ήξερα από πριν ότι αυτό που ήθελα να κάνω στη ζωή μου ήταν να ασχοληθώ με την υποκριτική. Νομίζω ότι ήταν κάτι το οποίο έβραζε μέσα μου πολλά χρόνια. Και όταν άρχισε η ενηλικίωση - ημερολογιακά τουλάχιστον - να πλησιάζει και έγινε πιο πραγματικό το ερώτημα “τι θες να κάνεις στη ζωή σου” , τότε αρθρώθηκε και έγινε στόχος. Και επειδή ιδιοσυγκρασιακά είμαι άνθρωπος που τα πάω καλά με τους στόχους, πείσμωσα και είπα, θα το κάνω. Οι γονείς μου, όπως καταλαβαίνεις, δεν… ενθουσιάστηκαν. Και έως ένα σημείο το καταλαβαίνω. Δεν ήταν, ωστόσο, βίαια απορριπτικοί σε αυτήν την απόφαση. Αλλά λειτούργησαν ως γονείς, πώς να το πω, λίγο έτσι, Βορειοευρωπαίοι. Δηλαδή, μου είπαν “εμείς μέχρι εδώ είμαστε, αν θες να κάνεις θέατρο, βρες λεφτά και κάντο” . Όπως και όταν ξεκίνησε η δραματική σχολή και ήθελα να μείνω μόνος μου 19 χρονών, μου είπαν “πολύ ωραία, θες να φύγεις από το σπίτι, βρες λεφτά και φύγε” . Μπήκα στο Θέατρο Τέχνης και είχα την τύχη ταυτόχρονα να βρεθώ και στο σεμινάριο του Αντρέα Μανωλικάκη , που τον θεωρώ και δάσκαλό μου. Μαγεύτηκα αμέσως. Από 18 χρονών μέχρι σήμερα δεν έχω σταματήσει να αγαπώ αυτή τη δουλειά, ίσα-ίσα με τροφοδοτεί διαρκώς και με κάνει να ξυπνάω το πρωί με όρεξη, για να μελετήσω τα κείμενα και να εμβαθύνω σε αυτό που λέγεται υποκριτική». «Φυσικά και με δυσκόλεψε η αρχή. Και αυτή η δυσκολία νομίζω δεν σταματάει ποτέ. Δηλαδή, είναι ένας αγώνας που στην Ελλάδα -και παγκοσμίως. αλλά στην Ελλάδα ακόμη περισσότερο - δεν σταματά. Ήμουν και τυχερός, αλλά δούλεψα και πολύ σκληρά. Ειδικά τα πρώτα χρόνια ήταν μανιακή η δουλειά που έκανα. Ήμουν τυχερός γιατί μία από τις δουλειές που έκανα στα πρώτα μου βήματα βρήκε καθολική αποδοχή -και από τον κόσμο και από τον χώρο- και κάπως έτσι, σε πολύ νεαρή ηλικία, μπήκα στο θεατρικό χάρτη της Αθήνας πολύ δυναμικά. Μιλάω για το "Ρωμαίος και Ιουλιέτα για 2" , το 2013. Οπότε, από τον “Ρωμαίο” και πέρα, τα πράγματα ήταν σε σχέση με την εύρεση εργασίας πιο εύκολα για μένα. Και η τύχη μου έγκειται στο γεγονός ότι μπορούσα από νεαρή ηλικία να ορίσω εγώ ποια είναι τα επόμενα βήματα σε αυτή τη δουλειά. Και κινήθηκα θα μπορούσε να πει κανείς σε λίγο ανορθόδοξα μονοπάτια. Σκέψου ότι, πολύ μικρός άνοιξα το δικό μου θέατρο, το οποίο έκλεισε το 2020. Ακολούθησα πιο μια πολύ προσωπική και ταιριαστή σε μένα πορεία». «Ποιες στιγμές θεωρώ ορόσημο στην πορεία μου σαν ηθοποιός; Εντάξει, σίγουρα ο “Ρωμαίος” που αναφέραμε πριν. Όχι μόνο γιατί ήταν μια πρωτοφανής, ειδικά για την εποχή, επιτυχία αλλά γιατί γνώρισα έτσι μέσα από το θέατρο και πολλές χώρες. Ο “Ρωμαίος” ξεκίνησε από τη Σερβία , μετά διαγωνιστήκαμε σε ένα φεστιβάλ όπου πήραμε το πρώτο γραφείο στην Ισπανία , μετά πήγαμε στην Πορτογαλία , μετά πήγαμε στο Μεξικό , μετά πήγαμε στην Ελβετία … Ήταν μια εμπειρία που, τότε, σαν εντελώς πιτσιρικάς και έτσι λίγο χαμένος ψυχικά, δεν το χάρηκα όσο θα μπορούσα, αλλά τώρα τη θυμάμαι πάντα με πολλή χαρά. Όπως σου είπα και πριν, είχα την τύχη - και την έχω ακόμη - να μπορώ να βλέπω σχεδόν όλες μου τις καλλιτεχνικές επιλογές σαν ορόσημα. Δηλαδή, πάντα έχει σημασία για μένα η κάθε επιλογή που κάνω. Φυσικά οι “Όρνιθες” σε σκηνοθεσία του Νίκου Καραθάνου ήταν επίσης για μένα ορόσημο, κυρίως το ταξίδι μας στη Χιλή και οι παραστάσεις μας εκεί. Αλλά και αυτή η παράσταση τώρα, ο “Εχθρός του λαού” θα είναι σίγουρα ορόσημο για μένα. Πιστεύω ότι, σε δέκα χρόνια από τώρα, αν ξαναμιλήσουμε, θα στο επιβεβαιώσω. Αν μπορεί ένας ηθοποιός στην Ελλάδα το 2026 να ζήσει μόνο με το θέατρο; Αναλόγως τι χρειάζεται για να ζήσει. Δεν είναι ένας εύκολος δρόμος σίγουρα, διότι το θέατρο, ακόμα και στις καλύτερες συνθήκες του, σε καλύπτει για 7-8 μήνες -και μετά αναζητάς το επόμενο, ύστερα το επόμενο και πάει λέγοντας. Είναι ένας αγώνας. Δεν μπορείς να διεκδικήσεις μία σταθερότητα στο θέατρο. Επίσης, μισθολογικά σπάνια μπορείς να βρεις κάτι το οποίο μπορεί από μόνο του να σε κάνει να νιώθεις ασφαλής σε σχέση με την αξιοπρεπή σου διαβίωση. Παρόλα αυτά, με αγώνα, μπορεί να γίνει». «Με το συγκρότημά μου, τους Dalkance , είμαστε στον Σταυρό του Νότου φέτος. Η μουσική προέκυψε στη ζωή μου πολύ πριν το θέατρο. Τραγουδούσα από μικρός, ήμουν στις χορωδίες του σχολείου, γρατζουνούσα λίγο κιθάρα, στην πορεία άρχισα να γρατζουνάω και το πιάνο λιγάκι. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου η μουσική. Δυστυχώς, μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Θα ήθελα να μπορούσα και οικονομικά και ιδιοσύγκρασιακά να δώσω ένα διάστημα απόλυτης αφοσίωσης και στη μουσική, γιατί πραγματικά είναι πυρηνικό συστατικό μου. Όσο μπορώ το κάνω παράλληλα. Είμαι παλιοροκάς θα λέγαμε. Είχα και μία μπάντα πριν από δέκα χρόνια, τους “Guilties ”, όπου ήμασταν καθαρά hard rock, grunge, μπλουζ αισθητική. Για πολλά χρόνια τραγουδούσα σε διάφορα σχήματα με φίλους - μπλουζ, ροκ, hard rock, grunge σε διάφορα μαγαζιά. Με αυτά μεγάλωσα. Τα αγαπώ, δεν θα σταματήσω ποτέ να επιστρέφω σε αυτά τα ακούσματα. Με τα χρόνια μαλάκωσα. Μου αρέσουν τώρα πιο folk indie πράγματα, πιο country, και πάντα είχα μία βαθιά αγάπη για τα λαϊκά και τα ρεμπέτικα. Πάντα. Και τώρα, ένα από τα στοιχεία των Dalkance που με κάνει χαρούμενο είναι ότι μπορούμε απενοχοποιημένα να διασκευάσουμε αυτό το ρεπερτόριο με πολλά παράξενα στοιχεία και το χαίρομαι πολύ. Γράφω και κάποια κομμάτια. Βέβαια, είναι στo συρτάρι όλα αυτά που γράφω. Τώρα με την μπάντα κάποια τα... ανακατεύουμε. Ελπίζω αυτά τα αμιγώς δικά μου, τα οποία είναι σχεδόν όλα αγγλόφωνα, κάποια στιγμή να τα δουλέψω. Ελπίζω κάποια στιγμή να τα φέρω έτσι τα πράγματα, ώστε να μπορώ να αφοσιωθώ στην επεξεργασία όλου αυτού του υλικού». «Τι ρόλο έχει παίξει ο έρωτας στη ζωή μου; Καταστροφικό! (γέλια). Κοίταξε, μέχρι να ξεκινήσω ψυχοθεραπεία ήμουν εντελώς ακατάλληλος. Δεν μπορούσα πραγματικά να συνδεθώ με κάποιον άνθρωπο -λειτουργούσα και αυτοκαταστροφικά και ετεροκαταστροφικά σε όλες αυτές τις αλληλεπιδράσεις μου. Σιγά-σιγά με τα χρόνια και με την τακτική ψυχοθεραπεία έχουν αλλάξει τα πράγματα και καταλάγιασαν λίγο. Πλέον, δεν αντιμετωπίζω τον έρωτα και τη σύνδεση καθόλου καταστροφικά, ίσα ίσα προσπαθώ να το βιώνω όσο πιο ήρεμα και γαλήνια γίνεται. Παράλληλα, ο έρωτας υπήρξε κινητήριος δύναμη σε μένα -και στο θέατρο και στη μουσική. Δηλαδή, “Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα για δύο” , “Οι κάτω απ’τα αστέρια” αργότερα και το «Forget Me Not» πέρσι, ήταν τρεις παραστάσεις οι οποίες πραγματικά ακολουθούν και την προσωπική πορεία μου, σε σχέση με το πώς βίωνα τον έρωτα στα 23 μου, στα 28 μου και στα 35 μου. Πάντα έχω την ανάγκη, όταν με απασχολεί κάτι, να το επεξεργαστώ θεατρικά -κι αυτές ήταν και τρεις δουλειές στις οποίες ήμουν και στη σκηνοθεσία-, οπότε ήταν απολύτως αντιπροσωπευτικές. Το πώς αντιμετωπίζουμε τον έρωτα εξαρτάται από τη δουλειά που κάνουμε με τον εαυτό μας, δηλαδή μπορεί κάποιος να φτάσει 40 χρονών και να συνεχίσει να είναι βόδι (γέλια). Να μην έχει καταλάβει τίποτα, οπότε δεν θα αλλάξει κάτι, δεν αλλάζει κάτι μαγικά. Αλλάζει με την προσωπική δουλειά. Αν δεν κάτσεις κάτω αδερφέ, να βάλεις απέναντι τον εαυτό σου, τα βιώματά σου, τα τραύματά σου και να τα μεταβολίσεις, να μπεις στην πολύ σκληρή διαδικασία με καλέμι να σπάσεις τα μοτίβα σου, ειδικά σε ερωτικές σχέσεις, δεν πρόκειται να προχωρήσει η κατάσταση. Θα συνεχίσεις να αναπαραγάγεις τα ίδια δηλητηριώδη για τον εαυτό σου και για τους συντρόφους σου μοτίβα μέχρι να πεθάνεις». « Αν πιστεύω σε μια ανώτερη δύναμη; Κοίταξε, βρίσκομαι πάντα σε μια διαλεκτική σχέση με αυτό το πράγμα. Γενικά, αντιπαθώ την εκκλησία σαν δομή. Αντιπαθώ όλο αυτό το καθεστώς, το οποίο έχει πέσει σε μια εξουσιαστική κατάσταση. Παρόλα αυτά, θεωρώ τις θρησκείες κανάλια επικοινωνίας με κάτι. Θεωρώ μια πολύτιμη πνευματική διαδικασία την επικοινωνία σου με… κάτι, με αυτό το κάτι που ο καθένας το ονομάζει όπως θέλει, και βρίσκομαι πάντα σε μια διαλεκτική σχέση με αυτό. Δηλαδή, όταν πάω στο νησί μου, τη Σκύρο , θα μπω σε δύο συγκεκριμένα ξωκλήσια και θα κάτσω πολλή ώρα μέσα, θα ανάψω ένα κερί για τους ανθρώπους που έχω χάσει και θα τους μνημονεύσω. Δηλαδή, αυτή η ανώτερη δύναμη που λέμε για μένα έχει να κάνει πάρα πολύ με αυτούς που έχουμε χάσει. Και με την ελπίδα μας να είναι κάπου εκεί και να μας ακούν. Ή ότι θα τους ξαναδούμε. Οπότε, προς το παρόν, εμένα η σχέση μου με τη θρησκεία κυρίως αυτή είναι. Δηλαδή, αυτό το κανάλι μονομερούς επικοινωνίας, το οποίο όμως έχει μια αξία για μένα. Πάντως, επειδή έχει πέσει η σκόνη της απόλυτης αντιδραστικότητας απέναντι στη θρησκεία, τον χριστιανισμό και όλα αυτά που απέρριπτα -και πολιτικά και ιδεολογικά- παρατηρώ τα τελευταία χρόνια μια περισσότερη ανοιχτωσιά δική μου σε σχέση με όλα αυτά τα ζητήματα της πνευματικής, ας πούμε, αναζήτησης. Τι με κάνει να αγανακτώ σήμερα; Ο τρόπος που έχουμε επιτρέψει να μας εξουσιάζουν είναι κάτι το οποίο με αγανακτεί βαθιά. Δηλαδή, ο τρόπος με τον οποίο έχουμε επιτρέψει σε μια άρχουσα τάξη να μας επιβάλλει τον τρόπο με τον οποίο θα ζούμε, θα αναπνέουμε, θα τρεφόμαστε, θα επικοινωνούμε, με κάνει πραγματικά να εξοργίζομαι και να αγανακτώ. Πάντα θα πιστεύω στον αγώνα, πάντα θα πιστεύω στους δρόμους, πάντα θα πιστεύω στην αντίσταση και πάντα θα μου δίνει ελπίδα αυτό το πράγμα. Πολλές φορές είναι εύκολο να καθόμαστε απ' έξω από την κοινωνία και να την κατακεραυνώνουμε και να μιλάμε για τους καναπέδες και να μιλάμε για την αποχαύνωση των social media και όλα αυτά. Ξέρεις, εμένα δεν μου λειτουργεί πολύ αυτό -δηλαδή, να κάθομαι απέναντι και να θεωρώ τον εαυτό μου σημαντικό, γιατί δεν θεωρώ τον εαυτό μου σημαντικό. Δεν θεωρώ ότι κάνω κάτι σημαντικότερο από τους ανθρώπους που εργάζονται σε οποιαδήποτε δουλειά. Δεν θεωρώ ότι κάνω κάτι σημαντικότερο από τον πατέρα μου που βάφει τα σπίτια. Συνεπώς, πιστεύω στον αγώνα, τον βλέπω τον αγώνα να συμβαίνει, βλέπω τους ανθρώπους να κατεβαίνουν στους δρόμους. Γιατί, ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δόθηκε ». « Πολλά πράγματα μου δίνουν χαρά , κυρίως ασήμαντα. Όπως, να περνάω χρόνο με τον σκύλο μου και τη γάτα μου, να βλέπω έξω από το παράθυρο. Μεγάλη χαρά μου δίνει το γεγονός ότι πήρα την απόφαση να μετακομίσω έξω από την Αθήνα. Ζω στην Ανθούσα πλέον, σε ένα σπίτι με έναν μεγάλο κήπο. Το αστικό τοπίο με ζορίζει πολύ, είμαι άνθρωπος της φύσης. Επίσης, το να παίξω λίγο πιάνο μου δίνει χαρά, το να διαβάσω, να δω μια ταινία, να μαγειρέψω ένα ωραίο φαγητό. Δεν με τρομάζει τόσο η άνοδος του AΙ , όσο η τάση ένα εργαλείο εξέλιξης -οποιοδήποτε και αν είναι αυτό- να μπαίνει αυτόματα στο βωμό μίας επιπλέον αποξένωσης, εξατομίκευσης και απομόνωσης. Δεν βλέπω κάποιο εργαλείο που να προωθεί την επικοινωνία μεταξύ μας, την αλληλεγγύη. Βλέπω ότι και αυτό το εργαλείο -πέρα από τα φοβερά οφέλη που ενδεχομένως να προσφέρει σε διάφορους τομείς- μας κλείνει προς τα μέσα και οδηγεί σε ένα πολύ ισχυρό κλείσιμο και φοβερό κοινωνικό άγχος. Δηλαδή ακούω ανθρώπους τώρα να μιλάνε ας πούμε με το ChatGTP για τις ερωτικές τους σχέσεις και σκέφτομαι, δεν έχεις ανθρώπους να ρωτήσεις; Θέλω να πω ότι, όλο αυτό το πράγμα οδηγεί σε μία ακόμα μεγαλύτερη εσωτερική καύση -αυτό είναι που με τρομάζει, όχι ότι θα μου πάρουν τη δουλειά οι AI ηθοποιοί. Φυσικά, αντιλαμβάνομαι πάρα πολύ και σέβομαι και το φόβο των επαγγελματιών. Μιλούσα με έναν γραφίστα της προάλλες και μου έλεγε “έχουμε διαλυθεί”, αλλά και με μια makeup artist που μου είπε “Την πατήσαμε. Εκεί με φωνάζανε να μου δώσουν ένα μεροκάματο σε μία φωτογράφιση, βάζουν μια πούδρα το πετάνε στο AI μετά και τελειώνει η ιστορία”. Εννοείται ότι, υπάρχουν σοβαρά πλήγματα, γιατί δεν υπάρχει κανένας έλεγχος σε αυτό το καθεστώς της ελεύθερης αγοράς, δεν υπάρχουν πλαφόν. Ωστόσο, όσον αφορά στο θέατρο, όσο και να αγριεύει το ψηφιακό, τόσο περισσότερο ο άνθρωπος θα έχει την ισχυρή ανάγκη της κοινής εμπειρίας». «Οι Έλληνες που ζούμε στα αστικά κέντρα έχουμε λίγο χάσει την ταβέρνα και τον καφέ. Παλιότερα μαζευόμασταν όλοι στην καφετέρια, μαζευόμασταν όλοι στην ταβέρνα. Πλέον, η κοινή εμπειρία - όσο κι αν θέλουμε να την κρατήσουμε- χάνεται σιγά-σιγά. Ωστόσο, βλέπεις ότι ο άλλος πηγαίνει στο θέατρο για να είναι με άλλους ανθρώπους μαζί ή στα θερινά σινεμά, που ευτυχώς έχουν ξαναζωντανέψει τα τελευταία χρόνια. Ο άνθρωπος, όσο περνάει ώρες μπροστά από μια οθόνη -τέσσερις, πέντε ώρες την ημέρα- γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα αν κοιτάξεις πόσο χρόνο καταναλώνουμε στα κινητά μας, χρειάζεται και τους άλλους ανθρώπους. Χρειάζεται κάτι να ζήσει μαζί με τους άλλους». Για τον «Εχθρό του Λαού» « Αν περίμενα αυτήν την επιτυχία; Ναι, είναι από τις ελάχιστες φορές που θα σου πω ότι την περίμενα. Πέρα από το γεγονός ότι ήταν μια παράσταση δοκιμασμένη -με την έννοια ότι και στη Σαουμπίνε στο Βερολίνο γνώρισε μεγάλη επιτυχία και στο West End που ανέβηκε πρόπερσι- στις πρόβες φάνηκε ξεκάθαρα πως, μέσα από την επεξεργασία του υλικού στα ελληνικά και την προσαρμογή του στα δικά μας δεδομένα, αλλά και χάρη στη θερμότητα που εξέπεμπε το ίδιο το κείμενο, ήταν μια δουλειά που θα πάει πολύ καλά. Είναι ένας πολύ απαιτητικός ρόλος. Είναι μια πολύ απαιτητική συνθήκη. Είναι πολύ απαιτητικός ο Τόμας Όστερμάιερ . Βέβαια, σε ένα κλίμα με υπέροχους συναδέλφους, σε έναν υπέροχο θίασο. Και ο ίδιος δηλαδή δημιούργησε ένα κλίμα πρόβας πραγματικά υπέροχο. Οπότε, υπήρχε πολύ σκληρή δουλειά, η οποία όμως στο τέλος της πρόβας σε άφηνε ολοκληρωμένο». «Θα έλεγα ότι ουρλιάζει στον Έλληνα θεατή, δεν του μιλάει απλώς. Του μιλάει με ουρλιαχτά. Η βεντάλια των συναισθηματιών κινείται από την απογοήτευση σε σχέση με το κατεστημένο και την άρχουσα τάξη έως την ελπίδα για μία ρήξη αυτών. Πολλοί άνθρωποι φεύγουν πολύ συγκινημένοι και βαθιά προβληματισμένοι σε σχέση με αυτό που ζούμε, διότι η παράσταση δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να υψώνει έναν λίγο παράξενο καθρέφτη. Παράξενο, γιατί δεν είναι ένας καθρέφτης ο οποίος δείχνει τα πράγματα στη μεγάλη εικόνα τους, αλλά τα βάζει κάτω από ένα μικροσκόπιο. Εστιάζει σε πράγματα τα οποία ενδεχομένως στη ροή της καθημερινότητάς μας να μας διαφεύγουν». «Προφανώς, το άγχος δεν είναι το ίδιο τώρα με αυτό που ήταν στην πρεμιέρα. Πλέον, έχουμε κάνει από 95 παραστάσεις. Βέβαια, υπάρχει και το αστείο μεταξύ φίλων και συναδέλφων ότι γενικά δεν αγχώνομαι στο θέατρο. Δεν αγχώνομαι στις πρόβες, δεν αγχώνομαι στις πρεμιέρες. Αγχώνομαι στη ζωή. Το θέατρο είναι για μένα ένας τόπος ηρεμίας . Ειλικρινά, δεν ξέρω ποιο είναι το μυστικό. Νομίζω ότι αγχώνομαι τόσο στη ζωή που δεν μου μένει πια άγχος για τη σκηνή. Πέρα από την έκθεση και όλο αυτό το δημιουργικό τρακ που έχουμε, οι άνθρωποι που ασχολούμαστε με τις ζωντανές παραστάσεις, τα ζωντανά θεάματα, είναι ένα πλαίσιο πολύ πιο προστατευμένο. Ένας κόσμος τον οποίο φτιάχνεις σιγά-σιγά με αγάπη και φροντίδα και μετά ζεις μέσα σε αυτόν και αναπνέεις μέσα σε αυτόν. Είναι ένα πλαίσιο που για μένα είναι πολύ πιο προστατευμένο από το πλαίσιο που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας εκεί έξω. Και νομίζω ότι λειτουργεί καταπραϋντικά για μένα, γι' αυτό δεν το βιώνω σαν κάτι που με ταράζει». Info: «Εχθρός του Λαού» Τετάρτη στις 20:00, Πέμπτη και Παρασκευή στις 21:00, Σάββατο στις 21:15 και Κυριακή στις 18:00 στο Θέατρο Κνωσσός Πηγή