top of page

Σύλλογος ΑμεΑ «Εθελοντούμε»: «Η συμπερίληψη δεν σταματά τον Ιούνιο»

Με αφορμή το τέλος της σχολικής χρονιάς, ο Σύλλογος ΑμεΑ «Εθελοντούμε» αναδεικνύει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά με αυτισμό και οι οικογένειές τους κατά τους θερινούς μήνες, ζητώντας περισσότερες δομές και ουσιαστική στήριξη.



Σύλλογος ΑμεΑ «Εθελοντούμε»: «Η συμπερίληψη δεν σταματά τον Ιούνιο»


Με αφορμή την ολοκλήρωση της σχολικής χρονιάς, ο Σύλλογος ΑμεΑ «Εθελοντούμε» φέρνει στο προσκήνιο τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα παιδιά με αυτισμό και οι οικογένειές τους κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Όπως επισημαίνει, η διακοπή της καθημερινής ρουτίνας και η έλλειψη επαρκών, κατάλληλα στελεχωμένων θερινών δομών δημιουργούν σημαντικές δυσκολίες για πολλά παιδιά που χρειάζονται σταθερότητα και συνεχή υποστήριξη.


Στην ανακοίνωσή του, ο Σύλλογος επισημαίνει ότι για τα παιδιά στο φάσμα του αυτισμού η σταθερή καθημερινότητα αποτελεί βασικό παράγοντα ασφάλειας και σταθερότητας. Η διακοπή του σχολικού προγράμματος, σε συνδυασμό με την έλλειψη κατάλληλων θερινών δομών, μπορεί να προκαλέσει άγχος, δυσκολίες προσαρμογής και να στερήσει από τα παιδιά ευκαιρίες κοινωνικοποίησης και δημιουργικής απασχόλησης.


Παράλληλα, ο Σύλλογος ζητά την ανάπτυξη θερινών προγραμμάτων ειδικής αγωγής, την ουσιαστική ενίσχυση των ΚΔΑΠ με εξειδικευμένο προσωπικό και μεγαλύτερη στήριξη των οικογενειών. Όπως τονίζει, η συμπερίληψη δεν μπορεί να περιορίζεται στη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, αλλά πρέπει να αποτελεί διαρκή προτεραιότητα, ώστε κάθε παιδί να έχει ίσες ευκαιρίες και πρόσβαση στην υποστήριξη που χρειάζεται όλο τον χρόνο.


Ακολουθεί η ανακοίνωση του Συλλόγου ΑμεΑ «Εθελοντούμε»:


Καλοκαιρινές διακοπές…


Για πολλές οικογένειες παιδιών με αυτισμό, το πιο δύσκολο τρίμηνο του χρόνου.


Όταν κλείνουν τα σχολεία, τι συμβαίνει στα παιδιά με αυτισμό;


Για τα περισσότερα παιδιά, το καλοκαίρι σημαίνει ξεγνοιασιά, παιχνίδι, βόλτες και θάλασσα.


Για πολλά παιδιά με αυτισμό, όμως, σημαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό: απώλεια της καθημερινής δομής και της σταθερότητας που τα βοηθά να λειτουργούν και να αισθάνονται ασφαλή.


1️⃣ Η απώλεια της ρουτίνας


Για ένα παιδί στο φάσμα του αυτισμού, η ρουτίνα δεν είναι απλώς μια συνήθεια. Είναι ένας βασικός τρόπος κατανόησης και οργάνωσης του κόσμου γύρω του.


Το σταθερό πρόγραμμα του σχολείου, οι ώρες ύπνου, τα γεύματα, οι θεραπείες και οι καθημερινές δραστηριότητες δημιουργούν ένα πλαίσιο ασφάλειας και προβλεψιμότητας.


Όταν αυτή η δομή διακόπτεται απότομα με το τέλος της σχολικής χρονιάς, πολλά παιδιά δυσκολεύονται να προσαρμοστούν. Ενδέχεται να εμφανίσουν αυξημένο άγχος, δυσκολίες στη συμπεριφορά, διαταραχές ύπνου ή ακόμη και οπισθοδρόμηση σε δεξιότητες που είχαν κατακτήσει με μεγάλη προσπάθεια.


Το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό διεθνώς ως «summer regression» και επηρεάζει σημαντικά αρκετά παιδιά με αναπτυξιακές και εκπαιδευτικές ανάγκες.


2️⃣ Η περιορισμένη πρόσβαση σε καλοκαιρινές δομές


Συχνά προτείνεται στους γονείς η συμμετοχή των παιδιών σε ΚΔΑΠ ή άλλες καλοκαιρινές δραστηριότητες.


Στην πράξη, όμως, πολλές οικογένειες συναντούν δυσκολίες, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για παιδιά με αυξημένες ανάγκες υποστήριξης. Η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού ή κατάλληλων προσαρμογών έχει ως αποτέλεσμα αρκετά παιδιά να μένουν εκτός δομών δημιουργικής απασχόλησης.


Έτσι, οι γονείς καλούνται να διαχειριστούν μόνοι τους ένα ιδιαίτερα απαιτητικό καθημερινό πρόγραμμα, ενώ τα παιδιά στερούνται ευκαιρίες κοινωνικοποίησης, δημιουργικής απασχόλησης και συνέχειας στην εκπαίδευση και την υποστήριξή τους.


Δεν ζητάμε προνόμια. Ζητάμε ίσες ευκαιρίες.


Τα παιδιά με αυτισμό δεν παύουν να έχουν ανάγκη από υποστήριξη όταν κλείνουν τα σχολεία.


Χρειάζονται δομές, δραστηριότητες και υπηρεσίες που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.


Ζητάμε:


✅ Θερινά προγράμματα και δομές ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης.


✅ ΚΔΑΠ με κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό και ουσιαστική δυνατότητα ένταξης όλων των παιδιών.


✅ Στήριξη των οικογενειών που σηκώνουν καθημερινά ένα μεγάλο βάρος, συχνά χωρίς επαρκή βοήθεια.


Γιατί η συμπερίληψη δεν μπορεί να σταματά τον Ιούνιο.


Και γιατί κάθε παιδί αξίζει να έχει ένα καλοκαίρι με ασφάλεια, δημιουργικότητα, κοινωνική συμμετοχή και αξιοπρέπεια.






bottom of page